Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Вақте ки кӯдаки хурдсол ҳастӣ, ба шахсони гуногун бо ҳайрат менигарӣ: ӯ чунин олим аст; ӯ чунин шуҷоъ аст; ӯ чунин ҳаким аст! Вале ҳар қадар ки синну солат меафзояд, дар тахти камолот ягона касе, ки туро ба ҳайрат меорад, танҳо падарат мемонад.
1. Ҳеҷ гоҳ фарзандонатонро паст назанед. «Ту аз уҳдааш намебароӣ, латта ҳастӣ, гӯл ҳастӣ» нагӯед. То ҳадди имкон бо суханони нек тарбия кунед. Пас, ба кӯдак гуфтани суханони…
Барои он ки шавҳар оиларо таъмин кунад, ҳатман бояд дар кайфияти ором ва хотирҷамъ бошад. Хӯрокҳояш тайёр, либосҳояш шуста, озода, дарзмолшуда, пойафзолҳо ялақ-ялақ. Зан боз…
Падару модарони мӯҳтарам! Фарзандатон ба дин рағбат пайдо кард? Мехоҳад намоз хонад? Дилаш мехоҳад Қуръон хонад? Шумо сафеду сиёҳро шинохтаед. Дар ҳаёт машаққатҳои зиёд дидаед.…
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.