Имон
Ҳар кӣ аввал ба сафар азм кард,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Ҳар кӣ аввал ба сафар азм кард,Ҳамеша ғолиб шуда наметавонад, эй дӯст.То даме ки нафсат бар сарат ҳоким аст,Дар роҳ ҳамдарду ҳамдам шуда наметавонӣ, эй дӯст.Эй он ки бо шайтон ҷангида, хаста мондӣ,Ба корҳои аҷиби тақдир нигар:Азозил, ки номи олиму орифу валӣ гирифта буд,Рӯяш сафед нагашт-ку.Ҳол он ки дар боби ибодат афзал буд,Ҳол он ки дар ин роҳ аввалин роҳгард буд.Кибраш ба қурбаташ халал расонд,Имрӯз барои имон шикорчии ваҳшист.Сабақи азалро як дам фаромӯш макун,Тафаккурро ҳамеша огоҳ нигоҳ дор:Мазҳаби шайтони лаънатиро магир –Корҳои хайрро ногаҳон тарк макун.Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.