Ассалому алейкум ва рахматуллахи ва баракатух, урматтуу Президент!

Ассалому алейкум ва рахматуллахи ва баракатух, урматтуу Президент!

Жазаарымдын баары «Хайрат ул-аброр»го жазылган шархка түздөн-түз байланыштуу.

Эсимди таанып, акты карадан бүдөмүк ажырата баштаганда түшүндүм: жер жүзүндө саясий күчтөрдүн ортосунда түбөлүк талаш жана күрөш бар. Өзгөчө, океандын ары жагындагы мамлекет, балким терең мамлекет, биздин өлкөбүзгө да таасир этүүнү каалайт. Өткөн кылымдын 90-жылдарына чейин зулум совет мамлекетине карата колдонулган маалыматтык чабуул андан калган өлкөлөрдүн мамлекеттеринде да уланып келди.

Бул — ар түрдүү массалык маалымат каражаттарынын тутумдуу, узак мөөнөттүү ишмердүүлүгү деген сөз. Алардын өз методологиясы жана методикасы бар. Чыгыш элдеринин, өзгөчө, Түркстан элинин акылына жана жүрөгүнө кантип азгырык салууну жакшы билишет. Идеялык жактан куралданган журналисттердин кошууну тарбияланды жана сөз эркиндиги деп аталган паранжынын астында ичкери киргизилди. Алар адегенде адамдарга турмуштун жана саясаттын жийиркеничтүү жана коркунучтуу экенин сиңирүүчү программаларды үзгүлтүксүз көрсөтүштү, анан адамдардын көз алдында куткаруучу периште образына киришти, чындап эле турмушу өтө мусапыр жана бактысыз экенине ишенген адамдар аларга курал болуп кызмат кыла башташты. Эң кичине көйгөйдөн тартып мамлекеттик деңгээлдеги кысымдарга чейин алардын колуна сиңип баруу баскычына кадам коюлду. Алар адамдарды идеялык жактан жакырдантып, үмүтсүздүктүн туңгуюгуна ташташты. Колониядан чыккан адамдарды караңгылыкта жашап жатканына ишендиришти. Бул ишеним жоголуп калбашы үчүн азыр да тегирмендерин айландырып жатышат.