Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва баракотуҳ, Президенти мӯҳтарам!

Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва баракотуҳ, Президенти мӯҳтарам!

Ҳар он чи менависам, бевосита ба шарҳе, ки ба «Ҳайрату-л-аброр» навишта шудааст, алоқаманд аст.

Аз вақте ки худро шинохта, сафеду сиёҳро андак-андак фарқ мекардам, фаҳмидам, ки дар рӯи замин байни қувваҳои сиёсӣ баҳс ва мубориза доимо вуҷуд дорад. Хусусан, давлати он сӯи уқёнус, балки «давлати пинҳонӣ» мехоҳад бар кишвари мо низ таъсиргузор бошад. Ҳамлаи иттилоотие, ки то солҳои 90-уми асри гузашта нисбат ба давлати мустабиди шӯравӣ истифода мешуд, дар давлатҳои кишварҳое, ки аз он боқӣ монданд, низ идома ёфт.

Ин маънои фаъолияти мунтазам ва давомдори воситаҳои гуногуни ахбори омма аст. Онҳо методология ва методикаи худро доранд. Онҳо хуб медонанд, ки ба ақл ва дили халқҳои Шарқ, хусусан, мардуми Туркистон чӣ гуна васваса андозанд. Лашкари рӯзноманигорони аз ҷиҳати ғоявӣ мусаллаҳ тарбия карда шуд ва зери паранҷие, ки озодии сухан ном дорад, ба дарун роҳ дода шуд. Онҳо аввал пайваста барномаҳое пешниҳод карданд, ки манфурӣ ва даҳшатнокии ҳаёт ва сиёсатро ба одамон талқин мекарданд, баъд дар назари мардум ба симои фариштаи наҷотбахш даромаданд, одамоне, ки воқеан бовар карданд, ки зиндагиашон бағоят ғарибона ва бадбахт аст, ба онҳо ҳамчун силоҳ хизмат карданро сар карданд. Ба марҳилаи ба дасти онҳо хазида расидани ҳама чиз, аз хурдтарин мушкил то тангиҳои миқёси давлатӣ, қадам гузошта шуд. Онҳо одамонро аз ҷиҳати мафкуравӣ фақир гардонида, ба коми ноумедӣ партофтанд. Мардуми аз мустамлика баромадаро бовар кунонданд, ки дар зулмат зиндагӣ мекунанд. Барои он ки ин бовар нест нашавад, ҳоло ҳам осиёбҳояшонро мегардонанд.