Тагдырдан жакшылык көрдүм, Кудайым,
Дагы жакшылыктар күтүп жашаймын. Дилимде толкуп ар дайым дубам,
Ырлар
Акром Маликтин ырлары — жаңылары башында. Маанайыңызга ылайыгын тандаңыз.
Балким, күздүн муздак, сары күнүндө бүчүр байлап койдум
жана алтын тыйын тилеген кайырчыдай алакан жайдым. Согушка чыккан адам өлүмдү мойнуна алгандай
Жаш отуз бештен бир жылга ашты,
Денеде азайды жаштык химиясы. Бир кезде денеге от батпай, ташты,
Бул дүйнөдө көптүр таңгалуунун түрү,
Билем деген көбүнчө билбестик айкын. Дайыма чындыкты капысынан көрүп,
Кудайым, адам баласын эч качан
Наадан, жараксыз, туз урган кылба. Шайтанга илинген бечараларды
Баары тынч, баары бейпил,
Фитна да жок, жок бузукулук. Бирок келсе наадандар тобу,
Көздөрүм сокур экен, сокур экен таптакыр,
Кимдирди улуу деп ишеним арттым. Сөздөрүн дедим туура жана акыйкат,
Кимдир кеткен болсо, балким сага
Жакшылык жеткендир, жетет, жүрбө күйүп. Бирок кеткендер да кутулуп сенден,
Кимдир кетти, бир сөз айтпай, унчукпай,
Таштап кетти өлдүң деп көмгөндөй. Калдың сен бактысыз болуп жалгыз гана,
Сага рахмат, сага ыраазымын,
Сага мээримим, эй мээрбан Убакыт! Акырындап мени эркин кылдың,
Куттуу даргага кирдиң,
Кадамың кутман болсун! Кадыр-баркын билдиң –
Нафстын азгырыгынан бошотуп, азат кыл,
Жүрөгүмдү лык толгон нурга бай кыл. Башкалардын айыбын көрбөш үчүн,
Кайда барба, алдыңдан деңиз чыгаар,
Жер жүзү бүт суу менен курчалган. Сүйүү машакат менен эгиз жүрөөр,
Сени эстеп дайым кан жуттум, ээ, вах,
Кан түкүрүп караңгы күндөрдөн өттүм. Жүрөк азап ичинде болду кап-кара,
Карганын мекени — бутактын үстү,
Уруктун мекени — топурак асты. Өз ордунан кечкен атак кастында,
Кимдир сени сүйөм десе,
Ишенчү эле бала чагында. Ажеп эмес, өзүн байкуш
Дос жөнүндө көп сыпаттоо, мактоо,
Дос гүйө жүрөгүң ичинде чок, от. Бирок ой-сананы баспасын кыроо —
Мен сага ишенгем, шектер бар экен ичиңде,
Тайманбай баргамын го, иттериң ыргыды көчөңдө. Планымда жок эле го бир күнү чыккынчылык кылышың,
Кыздар кемчиликсиз болсун дедик баралла,
Өзүн-өзү баксын болбостон муктаж. Жашасын кыйналбай, ырдап таралла,
Уктум, мен барсам, көңүлүң чөгөт экен,
Түрүмдү көргөндү жактырбайт экенсиң. Башкалар базмында көңүлүң хош экен,
Сени эстебеген күнүм жок менин,
Сени ойлобогон түнүм жок менин. Сени эстебестен өтпөйт көз ирмем,
Кээде кайдыгер болдум, кээде эсим жар,
Кээде берилген болсо, кээде шум жар. Сага моюн сунмак, Сага ийилмек —
Салам, ой балакай! Дагы келдиңби,
Ар сапар келишиң мага маалум. Бул чындыкты жакшы билдиңби —
Табылган ар нерсе жоголот экен,
Табуудан не максат, не пайда, не суд?! Жоголбос нерсени тапкын, ой көңүл,