Ҳикмат
Агар фармон додан лозим ояд, ба шарте,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Агар фармон додан лозим ояд, ба шарте,Ҳамеша дар ёдат бошад қоида:Шарти адо шудани ҳар амр –Ба иҷрокунанда фоида расад!Касе, ки нафъи нақдро надидааст ё муҳтоҷ нест,Ҳар фармонро, албатта, фаромӯш мекунад.То дар одамизод эҳтиёҷ набошад,Кореро, охир, барои чӣ ба даст гирад?!Магар чашми дил кӯр бошад, инсонФоидаҳои бузургро табиист, ки намебинад.Ту бошад ёдовар шав, ёдовар шав ҳар дам,Агар дар боби некӣ самимӣ бошӣ.Зеро гурӯҳи башар фаромӯшхотир аст,Ба фаромӯш кардан ҳамеша майл дорад.Аз одами фаромӯшкор хавотир машав,Фаромӯш кард ба туфайли кори ёдоварии ту.Агар ту дар дастонат занг дошта бошиюҲеҷ кас вазифаашро фаромӯш накунад,Оё ёдоваркунанда лозим аст, чӣ ҳайрат,Агар саҳифаи ёддоштҳоро бипӯшӣ.Бинобар ин, бигзор ҳар кас чӣ гуна дар ғафлат монад,Кори худро иҷро кун, ҳеҷ гоҳ фаромӯш макун.Танҳо ҷони азизат саломат бошад,Дар бораи корҳои аз ёд нараванда бештар гӯй!Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.