Ҳикмат
Касе худро чунон ситоиш кард,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Касе худро чунон ситоиш кард,Лек маълум набуд, ки ин ситоиш аст.Аҳли оломон шунида, лол монданд:Охир, кӣ мисли ӯ фазилатманд аст?!Аммо ҳамон одам ба сухан забон кушода,Ҳамаро як ба як айбдор кардан гирифт.Суханонаш чун баҳри пурмавҷ лабрез шуда,Шунавандагонро якбора асир кард.Он гоҳ зоти орифе инро дида,Омада ба он ҷамоат ором гуфт:«Рӯзро бо сухани беҳуда нагузаронед,Ба ин ҷаҳолат чӣ гуна тоб овардан мумкин?!Инсон дар бораи худ ҳар чӣ гӯяд, гӯяд,Ба он заррае эътибор дода намешавад.Аммо дигаронро чӣ гуна васф кунад,Худаш ҳамон гуна аст – иқрор ҳамин аст».Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.