Сабр
Дар фурсати вазнине, ки тамоми олам аз ту даст кашида бошад,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Дар фурсати вазнине, ки тамоми олам аз ту даст кашида бошад,Дар фурсате, ки дил аз тиғи туҳматҳо дард кунад.Дар фурсате, ки нонхӯрдагон бар ҷонат ханҷар зананд,Дар фурсате, ки «ҷон» гӯёнҳо барои ту дорҳо созанд.Дар фурсате, ки дилҳо ба иштибоҳ бохта шаванд,Дар фурсате, ки шайтон дар атроф шодону мағрур қад афрозад.Дар замоне, ки ниҳоли умед хушкида, об талабад,Дар чоҳҳои сап-сиёҳ, ки номашон ғам аст.Чун пойдевори бовариҳо беихтиёр тарқиш ёбад,Чун лашкарони Иблис бахтиёр ҷашн гиранд.Бо вуҷуди раҳмати Ҳақ, агар ғазаб талаб кунанд,Бо вуҷуди ҷаннати Ҳақ, агар азоб талаб кунанд.Агар ғайр аз ту ҳар кас худро авлиё гӯён,Сухани бар пешонаат навиштаро сап-сиёҳ гӯяд,Агар кӯҳу санги дунё бар сарат фурӯ ғалтад,Агар офтоби дурахшони дӯстӣ ногаҳон ғуруб кунад.Дар майдони ҳаётат ду ҳолро мебинӣ,Яке дар кирдорҳоят, дигаре дар ҷони дӯст.Эй шӯрбахт, ба кӣ зулму ҷабр кардӣ, ёд кун,Барои кӣ дар дилат ту ҳам қабр кофтӣ, ёд кун.Ба кӣ қасдан бо ҷаҳолат азобҳо додӣ,Акнун худат дар занҷирӣ – бо ҳоли гирёна.Ту киро нафаҳмидӣ – туро нафаҳмиданд,Ту ба кӣ гӯш надодӣ – ба ту гӯш надоданд.Дар кадом кор аз ҳад гузаштӣ, ҳадди худро фаромӯш карда будӣ,Дар кадом кор амри нафсро беихтиёр ба ҷо оварда будӣ?!Ҳамаашро ба ёд ор – рӯ ба тавба овар, эй банда,Дар саҳифаи номаат аз дили соф ҷустуҷӯ кун, эй банда.Агар аз касе дарду азоби беҳуда дидӣ,Ту ӯро бибахш, то Таввоб туро бибахшад.Агар касе номи туро сафед нагӯяд, масӯз,Агар ному шаъни туро пок нагӯяд, масӯз.Сар ба саҷда ниҳ, сӯхта нола мекашӣ,Ҳар корро пурра ба Худованд ҳавола кун.Ҳоли дуюм инаст, ки кадом марде, ки «дӯстам» гуфт,Ҳангоме ки бар сарат ин қадар дарди даҳшатнок борад,Оё бо бовару аҳдаш дар канорат хоҳад буд?Оё бо шиддату салобаташ ҳимоят хоҳад кард?Дӯст пеш аз ҳама барои шаъни ту сипар бувад,Синаашро пеши тиғҳо гирифта, вуҷудаш алвон гардад.Агар туро дар гуноҳ бинад, бозмедорад, дуо мекунад,Ба Худо бисёр илтиҷо карда, ба сухани худ вафо мекунад.Ҳар чӣ бошад, бигзор бошад, эй дӯст, кори дунё ҳамин аст,Қалбатро, ки дунёи туст, бо муҳаббат бисӯзон.Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.