Ҳикмат
Нагӯ, ки бадбахтам, бахт дар худи туст,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Нагӯ, ки бадбахтам, бахт дар худи туст,Хулқу адабат дар ҳаётат инъикос аст.Ҳаловат дар ҳар гапу сухани гуфтаи туст,Иқболро аз дур ҳавас макун.Акром МАЛИК
Шеърҳои дигар
Ҳеҷ кас ҳақ надорад, ки ба ягон банда
Дарҳои тавбаро бубандад. Майлаш, ба ҷанда печида зиндагӣ кун,
Банда, эҳтиёт бош, эҳтиёт бош,
Аз сирре, ки намедонӣ, зинҳор сухан магӯ. Майлаш, мисли оташ бидурахш, мисли гулҳо биханд,
Ба рафтагон видоъ гуфтем, омон бошед,
Ба омадагон оғӯш кушодем — салом ба Шумо! Барои касе хуб, барои касе бад бошед,
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.