Имон
Банда, эҳтиёт бош, эҳтиёт бош,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Банда, эҳтиёт бош, эҳтиёт бош,Аз сирре, ки намедонӣ, зинҳор сухан магӯ.Майлаш, мисли оташ бидурахш, мисли гулҳо биханд,Дигареро бад гуфта зинҳор андеша макун.Ҳар кас инсоф ёбад — Худо подшоҳ аст,Ҳеҷ кас налағжад, ҳеҷ кас наафтад.Аз даруни ту он алам, оҳ, барнаояд,Ҳикмат аз они Аллоҳ аст, Ӯст ал-Ҳаким.Раҳмати Худо ба ҳама мерасад,Ҳеҷ кас онро фаро гирифта наметавонад, ҳеҷ кас монеъ шуда наметавонад.Ба бечорае чун мо, ба хастае чун моАгар садое бо номи афв бирасад, чӣ аҷаб.Бандагонро вогузор, ба Худо рӯ овар,Аз ҳар касе бибур, аз ҳар кас ҷудо шав.Ба сидқ оғӯш кушо, ба вафо пайванд,Аз ин ду неъмат ҳосил меёбӣ.Раббам, ҳеҷ кас бовар накунад, Ту бовар кунӣ, бас,Ҳар кас рӯй гардонад, Ту рӯ оварӣ, кифоя аст.Дар ман ман нест, ман хокам, хасам,Имрӯз-фардо пӯсида, нест шуда меравам.Раббам, қалбамро аз доғ пок гардон,Ба кинаву адоват ҷой магузор.Шояд аз боғи ҷовидон ҷоям диҳӣ,Шояд аз худ равам Ҷамолат дида!Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.