Имон
Ба рафтагон видоъ гуфтем, омон бошед,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Ба рафтагон видоъ гуфтем, омон бошед,Ба омадагон оғӯш кушодем — салом ба Шумо!Барои касе хуб, барои касе бад бошед,Каломи пур аз орзуҳои нек ба Шумо!Нуреро, ки дар қалбатон медурахшид, дидем,Ки дар оинаи чашмонатон ҷилва мекард.Дарду ранҷи пинҳонро дар дил пурсидем,Дар партави шабҳои моҳтобӣ сайр карда.Дар дил захмҳои амиқ-амиқАз азобашон тоқат накарда, фарёд карда,Чун аз Ҳақ иноятҳои зебо-зебо расид,Дар суханонат шукронаҳо бунёд шавад.Агар дар рӯзҳоят андӯҳҳоят намебуд,Агар дар шабҳоят хоб дур намегурехт —Намедонистӣ, ки нуқсону комилиҳоят чист,Намедидӣ, ки зулмат чист, чароғ чист.Агар ба вуҷудат заминларзаҳо намеафтод,Кӯҳу санги пинҳон дар қалбат намекафид.Ганҷинаҳои бебаҳоро намеёфтӣ —Агар ашки талх оинаи чашматро намешуст.Гоҳо ба ҳаётат лолу ҳайрон нигариста,«Чӣ гуна зиндагӣ карда гузаштам» гуфта, андеша мекунӣ.Чун мусибатҳо ҳастиатро вайрон карданд,Гирякунон аз умедҳо хона месозӣ.Чун ҳар рӯз, ҳар шаб озмоиш, оташ дидӣ,Ба сӯхтан ҳам, ба афрӯхтан ҳам одат мекунӣ.Агар барф борад, саросема нагашта, роҳ ёфта,Ба палосе бо номи бовар печида мегирӣ.Агар ногоҳ таҷаллиёт марҳамат кунад —Шавқат ба Худованд ҷӯшида, саҷда мекунӣ.Ба феъли худ борҳо «ҳайҳот» гуфта,Аз исёну туғёни худ пушаймон мешавӣ.Бубахш, Раббам, оҷизӣ сифати ман аст,Ҷуз Ту ҳеҷ касе надорам дар ду дунё.Бе Ту мондан кулфати ман, офати ман аст,Як лаҳза тарк макун, ё Раббано!..Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.