AFFETMEK VE KALBE ALLAH’TAN BAŞKASINI SOKMAMAK – azapların bitişi, zevk ve şevkin başlangıcıdır.

AFFETMEK VE KALBE ALLAH’TAN BAŞKASINI SOKMAMAK – azapların bitişi, zevk ve şevkin başlangıcıdır.

İnsanların sevgisini talep etmekte nefsin payı vardır.

Birinin seni sevmesine sevinmen, nefsinin lezzet duyduğuna delalet eder.

Biri seni severse sevinme. Çünkü o geçicidir.

Birini seversen sabret. Duygularının hakikatinin aydınlanması için zaman ve imtihan gerekir.

Kalbi Hak Teâlâ Kendisi için nazargâh kıldı.

Kalbi Perverdigâr Kendi tecelli aynası eyledi.

Kalbi Kerim olan Allah imanın mekânı olarak seçti.

Ona başka bir şey sokarsan o Zat’ın gayretini celbedersin.

Kerimü’l-Müteâl’in gayreti en şiddetli gayrettir.

Kalbini acıta acıta, sevdiklerinden acı acı azaplar bırakarak senden herkesi çekip alır.

Sonra kalbine baksan onun pıhtı pıhtı kan olduğunu görürsün.

O kanlar, senin kalbine yapışıp et boyunca yayılmış yabancıların söküp koparıldığına delalet eder.

Çok acır.

Çok ama çok acır.

Gözyaşının tuzlu olduğunu biliyor musun?

Gözyaşının tuzu kalbinin pıhtılarına yağa yağa bu yaraları iyileştirir.

Yara izleri kalır.

Artık bu kalbi büyülemek güzeller için imkânsızdır.

Çünkü kalp her güzelliğin ardındaki vefasızlığı ve hileyi gördü.

Artık kalbin kendi Sahibine yönelmesi evladır.

Onu terk edenleri kınamasın, çünkü onların kusuru yok; onlar Rabbin hikmetiyle gittiler.

Kalbine Allah’tan başkasını sokma.

Kalbinin kapılarını Allah’tan başkasına açma.