
Kaderden iyilik gördüm, Allah'ım,
Yine iyilikler bekleyerek yaşarım. Gönlümde dalgalanır daima duam,
Akrom Malik’in şiirleri, en yeniler başta. Ruh hâlinize uygun olanı seçin.

Yine iyilikler bekleyerek yaşarım. Gönlümde dalgalanır daima duam,

ve altın para dilenen bir dilenci gibi avucumu açtım. Savaşa çıkan adamın ölümü boynuna aldığı gibi

Vücutta azaldı gençliğin kimyası. Bir zamanlar bedene ateş sığmaz, taştı,

Bilirim diyen çok, bilmemek ayan. Daima hakikati ansızın görüp

Namert, beceriksiz, nankör eyleme. Şeytana takılmış biçareleri

Ne fitne var, ne de fesat. Ama gelince cahil sürüsü,

Birini büyük sanıp ettim itimat. Sözlerine dedim doğru hem de hak,

İyilik erişmiştir, yanıp durma artık. Ama gidenler de senden kurtulup

Terk ettiler, öldün diye gömmüş gibi. Kaldın sanki bahtsız olup bir tek sen,

Sana sevgim, ey merhametli Vakit! Yavaş yavaş beni ettin hür,

Adımın mübarek olsun! Kadrini, kıymetini bildin –

Kalbimi lebalep dolu nur eyle. Başkasının ayıbını görmemek için,

Yeryüzü baştan başa suyla sarılmıştır. Sevda, meşakkatle ikiz gelir dünyaya,
Kan tükürüp karanlık günlerden geçtim. Yürek azap içinde oldu simsiyah,
Tohumun meskeni toprak altında. Şöhret uğruna yerinden geçen
İnanırdı çocukken. Ve şaşılmaz, kendini zavallı
Dost sanki yüreğinin içinde kor, alev. Ama tefekkürü basmasın kırağı –
Gönül rahatlığıyla gelmiştim ya, sokağında köpeklerin saldırdı. Planımda yoktu ya bir gün ihanet edeceğin,
Kendi kendine baksın, olmadan muhtaç. Yaşasın zorlanmadan, keyifle şakıyarak,
Suratımı görmekten hoşlanmazmışsın. Başkalarının meclisinde gönlün hoşmuş,
Seni düşünmediğim bir gecem yok benim. Seni anmadan geçmez anlar,
Bazen yâr sadıktı, bazen de hain yâr. Sana boyun eğmek, Sana eğilmek –
Her gelişin bana malumdur. Şu hakikati iyi bildin mi —
Bulmaktan ne murat, ne fayda, ne kâr?! Kaybolmayan şeyi bul, ey gönül,