Ооруну андан күчтүүрөөк оору унуттурат.

Ооруну андан күчтүүрөөк оору унуттурат. Кайгыны андан чоңураагы дарылайт. Азирети Алишер Навои айткандай: «Кайгынын жоктугу — өтө чоң кайгы». Адамды насаат жана үлгүлөр эмес, оору жана кайгылар жетилтет. Жаратылгандар дүйнөсүндө мүсибаттай тарбиячы барбы?! Жашообуздагы зулум — чоң зулум отунун бир учкуну, болгону. Эң чоң зулум — бизге башкалар эмес, өзүбүз кылган зулум. Адам өзүнө өзү зулум кылмайынча адамдардан зулум көрбөйт. Илахий ырайым илахий каардан үстөм. Өзүбүз үчүн зулум отун тамыздык, Алла анын бир учкунунун денебизге тийишине уруксат берди. Биз бул учкундан ааламды өрт алгандай боздодук. Учкундун тийиши — биздин сергек болушубуз үчүн. Ал эми зулум оту бизден мурда тозокко барып турат. Наузу биллах! Адамдын өзүнө кылган зулуму илахий чектерди бузуу жана илахий тыюулардан кайтпоо менен башталат. Адам бул зулумга ушунчалык терең чөмүлөт, зулумду жана азапты туюудан куру калат. Мисалы, сырттан келген зулум, оору адамды сергитет. Ойготот. Адам башына келип жаткан зулумдарды жана ооруларды текшере-текшере, чынжырдын алгачкы шакеги өзүнө — ниетине жана амалдарына бекилгенин көргөндө таң калат жана эң чоң Кайгыга туш болгонун түшүнөт. Анан калган бардык муңдар кичирейип кетет. Ушунчалык, аларды тилге алуу турсун, назар салууга да татыктуу таппайт.

Акром МАЛИК