Ауруды күштірек ауру ұмыттырады.

Ауруды күштірек ауру ұмыттырады. Қайғыны одан үлкені емдейді. Хазіретім Әлішер Науаи айтқандай: «Ғамның жоқтығы — зор ғам». Адамды насихат пен ғибрат емес, ауру мен қайғы есейтеді. Жаратылыстар әлемінде мұсибат сияқты бір мұраббий бар ма?! Өміріміздегі зұлымдық — үлкен зұлымдық алауынан бір ұшқын ғана. Ең үлкен зұлымдық — бізге өзгелер емес, өзіміз жасаған зұлымдық. Адам өзіне өзі зұлымдық жасамайынша, адамдардан зұлымдық көрмейді. Ілаһи рақым ілаһи қаһардан үстем. Өзіміз үшін зұлымдық алауын жақтық, Алла оның бір ұшқынының тәнімізге тиюіне рұқсат берді. Біз бұл ұшқыннан әлем күйіп кеткендей пәрияд салдық. Ұшқынның тиюі — сақ болуымыз үшін. Ал зұлымдық алауы бізден бұрын жаһаннамға барып тұрады. Нағузу биллаһ! Адамның өзіне жасайтын зұлымдығы ілаһи шектерді бұзу және ілаһи тыйымдардан тыйылмаудан басталады. Адам бұл зұлымдыққа соншалық терең сүңгиді, зұлымдық пен азапты сезінуден мақұрым қалады. Мәселен, сырттан келген зұлымдық, ауру адамды сергек тартады. Оятады. Адам басына келіп жатқан зұлымдық пен ауруларды тексере-тексере, тізбектің алғашқы буыны өзіне — ниеті мен амалдарына қадалғанын көргенде аңырып қалады және ең үлкен Қайғыға ұшырағанын ұғады. Сөйтіп қалған барлық мұңдар кішірейіп кетеді. Соншалық, тілге алу түгілі, назар салуға лайық таппайды.

Акром МАЛИК