Фоидаҳое, ки аз моҷарои «Iman invest» дида шуданд:

Фоидаҳое, ки аз моҷарои «Iman invest» дида шуданд:

1. Маълум шуд, ки фарҳанги баҳси мусулмонон то чӣ андоза шаффоф ва холисона аст: тарафҳои мухолиф то ҳадди имкон дар ҳудуди адаб истода тавонистанд.

2. Собит шуд, ки мусулмонон якдигарро ором карда, ба радикализм роҳ намедиҳанд: ҳамаи соҳибони ақл фавран ба амал кардан бо ақлу ҳикмат, сабру хештандорӣ даъват карданд. Ин ҳолат вазъиятро ором сохт.

3. Ошкор гашт, ки мусулмонон пайрави аҳли илманд: соҳибони фаросат ба ақли заифи худ такя накарданд ва қисми зиёди омма ба сухани аҳли илм гӯш медиҳад.

4. Масъулиятшинос будани олимони мусулмон собит шуд: олимон дар фурсати зарурӣ ба вазъият дахолат карда, дар ҳалли холисонаи масъала саҳм мегузоранд.

5. «Iman invest» меваи Ӯзбекистони Нав аст. Дастаи он низ аз ҷавонон иборат аст. Бо вуҷуди хатоҳои зиёдашон, ҳалол ва самимӣ будани онҳо чун рӯз равшан гашт: онҳо дар шароити мушкил дар дурусттарин ахлоқ – дар вазминӣ истода тавонистанд.

6. Эътиқоди мусулмонон дар масъалаи ҳақ таҷаллӣ кард: маълум шуд, ки онҳо вайрон накардани ҳудуди Аллоҳро арзиши олӣ медонанд ва аз ҳаром ҳазар мекунанд.

7. Исбот шуд, ки мусулмонон ба молияи ҳалол ниёз доранд.

8. Аз ҳама муҳим, мо шоҳид ҳастем, ки мардуми Ӯзбекистони Нав, хусусан ҷавонони он, ба иммунитети ахлоқӣ ва тафаккури дурусте ноил мегарданд, ки ба чунин вазъиятҳои мушкил тоб меоварад.

9. Боз ҳам муҳимтар, мебинем, ки ҷамоати мусулмонон роҳ намедиҳанд, ки сохтори барояшон арзишманд дар натиҷаи фитна аз байн равад. Яъне олимони мусулмони Ӯзбекистон, то сохторе, ки фарзандони ҳамин диёр бо меҳнат барпо кардаанд, беҳуда нобуд нашавад, остин барзаданд, бепарво намонданд ва мубориза мебаранд, то хатои як одами бетаҷрибае, ки дар хориҷа таҳсил кардааст, ба оқибатҳои вазнин наоварад.

Ҳамаи инҳо корҳоест, ки танҳо дар шароити озод амалӣ мегарданд.

Ин ҳодисаҳо инчунин исбот мекунанд, ки ҷомеа падидаи органикӣ аст ва ҷомеае, ки дар он аҳли илм пешсаф аст, метавонад мушкилоти худро дар асоси машварати қишри зиёӣ ба таври табиӣ ҳал кунад.

Ин ҳодисаҳо исбот мекунанд, ки сиёсати васеъназарона ва ҳакимонаи Президенти мо то чӣ андоза дуруст аст.

Шукр ба Худоям, ки ба ин рӯзҳо расонд!

Парвардигоро, анҷоми ин корҳоро боз ҳам хайртар гардон ва онро василае барои иттиҳоди мусулмонон соз!

Омин!

Акром МАЛИК