Як сол шояд вақти кам бошад. Аммо барои тағйир додани ҳаёт, кор кардан бар ҷаҳонбинӣ ва дарки ҳақиқатҳо…
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Як сол шояд вақти кам бошад. Аммо барои тағйир додани ҳаёт, кор кардан бар ҷаҳонбинӣ ва дарки ҳақиқатҳо кофист.
Ассалому алайкум.
Тадқиқоти илмии ман, ки аз январи соли 2021 оғоз шуда буд, ба поён расид. Алҳамдулиллоҳ. Мавзӯъ «Масъалаҳои назариявии контексти девони “Ғароибу-с-сиғар”-и Алишер Навоӣ» тасдиқ шудааст. Қариб дар давоми се сол: - бар малакаи хондан бо алифбои қадимии туркӣ кор кардам; - бо 11 нусхаи дастнавис, ки дар феҳристҳо ҳамчун девони «Хазоину-л-маонӣ» нишон дода шудаанд, шинос шудем, ҳамаи ин нусхаҳо дар тадқиқотҳо ва колофонҳо ба асри 15 мансуб дониста шудаанд; - эътироф мекунам, ки машаққатнок буд; - дар ҷараёни навиштани диссертатсия бо зиёда аз 300 адабиёт шинос шудем; - дар бораи масъалаҳое чун назарияи матн, матншиносии назариявӣ ва амалӣ ҷустуҷӯ анҷом додем; - кӯшиш кардем, ки таърифи истилоҳоти матни ҷамъбастӣ-муқоисавӣ ва илмӣ-интиқодиро равшан созем; - дар бораи методология ва методи таҳлили контекстуалӣ маълумот додем; - матни ҷамъбастӣ-муқоисавии девони «Ғароибу-с-сиғар» омода карда шуд, чор дастнависро муқоиса карда, фарқиятҳоро нишон додем, ба даст овардани дигаронашон муяссар нашуд, илоҷ набуд; - дар конфронсҳои сатҳҳои гуногун иштирок кардем, дар маҷаллаҳои гуногуни илмӣ мақолаҳо нашр кардем; - дар асоси диссертатсия монография омода кардем ва таҳрир карда истодаем; - нияти дар як ҷилд ҷамъ овардани шарҳи «Ҳайрату-л-аброр» буд, Худоям муваффақ гардонид, китоб айни замон дар чопхона аст. Барои ҳамааш алҳамдулиллоҳ.
Кор бисёр. Вақт кам. Дӯстон ангуштшумор. Шумораи душманон номаълум. Вуҷуд заиф. Дунё дар ларза.
Ақли инсон ҳар рӯз пухтатар мешавад. Вақт қадр кардани одамон, эҳсосот, некон ва худро меомӯзонад. Дар баъзе масъалаҳо муроса карданро сар мекунӣ, дар баъзе масъалаҳо роҳҳои созишро мебандӣ.
Мебахшӣ. Бахшидан ва бахшида шуданро мехоҳӣ.
Дар баъзе мавридҳо шафқатро лозим медонӣ, гоҳо шубҳа намекунӣ, ки сахтгирӣ дурусттарин роҳ аст.
Гоҳо дар гӯшае мешинӣ. Гоҳо ба ҳеҷ ҷо намеғунҷӣ.
Ҳамаи инҳо ба илм ё мутолиа вобаста нестанд, инҳо ба таҷрибаҳо, дардҳои дил, фарёдҳои қалб, бесадоӣ ва бесуханӣ, беилоҷӣ ва ночорӣ ва гузашти солҳо пайванданд.
Парвардигорам ҳаётамонро равшан, қалбамонро мунаввар, ақламонро солим, фаҳмамонро дуруст гардонад.
12. 11. 2024.





Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.