ҲАЁТ ХЕЛЕ ҲАМ ОДДӢ ВА ЗЕБОСТ, онро мураккаб ва зишт нафси инсон мегардонад.

ҲАЁТ ХЕЛЕ ҲАМ ОДДӢ ВА ЗЕБОСТ, онро мураккаб ва зишт нафси инсон мегардонад. Ба ғам афтодан ҳеҷ зарурате нест, фақат фарзанди одам пок бошад, аз гуноҳҳо дур бошад! Аз кибру бефаросатӣ холӣ бошад; аз ҳасаду дурӯғ дур равад; аз ғайбату хабаркашӣ халос ёбад! Худро бидон, дигаронро бигзор, аз гуфтугӯ ва дӯстӣ бо ҳар гуна одамон гурез, қадрдононро азиз дор, вафодору собир бош, табассум кун, сабук гард, ибодатҳоро тарк макун, ҳаёти худро бо дигарон муқоиса макун, ба он чи ҳаст қаноат кун, ба кори фоиданок машғул бош, ҳамааш хеле оддӣ аст, магар ин коре нест, ки аз дасти ҳар кас ояд? Ҳаёт хеле оддӣ ва зебост, биёед оддӣ зиндагӣ кунем ва он гоҳ зебо зиндагӣ карда мешавем, иншоаллоҳ! Дар бораи қудрату тавоноӣ, шӯҳрату обрӯ наандеш, худро азоб надеҳ-эй! Барои ризқат дуо кун, ин ҳам сабабест, ки барои ризқ карда мешавад. «Воқеа»-ро бихон, ин ҳам сабаби зӯр аст! Ин сабабҳоро ҷорӣ кун, барои дигараш ҳам ғайрат меояд, акнун чаро «ризқ» гуфта худро ба оташ мезанӣ, ба чоҳ мезанӣ? Ризқ додан — кори Худост, чизеро, ки надодааст, кашида мегирифтӣ? Чизеро, ки додааст, баргардонда мепартофтӣ? Ба он чи ҳаст шукр кун, тамом. Чаро «ризқ» гуфта худро азоб медиҳӣ-а! Ту кори худатро кун, кори бандаро кун, чароғам.