Имон
Раббам, раҳмат нишон деҳ, бибахш, Худоё,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Раббам, раҳмат нишон деҳ, бибахш, Худоё,Магар дар ҳеҷ кунҷе намеғунҷам?..Ба чоҳ афтодам? Ҷоям куҷост?..Ситам мекашам? Гиря мекунам?..Чаро ғам ин қадар афзуд?Чаро барои бардоштанаш қувват намерасад?Ё магар на об, балки заҳр нӯшидам?Ба кадом пайроҳаҳо дучор омадам?Не, ҳаргиз аз Ту норозӣ нестам,Ба тақдире, ки додӣ, розиям, розӣ.Аммо аз заифиям дар ҷангЧун ҷанговари мағлуб овозам намебарояд.Раббам, маро аз ин чоҳи сиёҳ раҳо кун,Бар захми синаам Худат марҳам гузор.Маро аз гуноҳе, ки номаш ғам аст, раҳо кун,Аз ғам кашидан ҳам аз Ту шарм дорам.Лекин қувватам кам аст, афтодам, чӣ кунам,Гӯё ногаҳон ҷунун фаро гирифт.Раҳмат нишон деҳ, вагарна ба куҷо равам?!Агар бад бошам ҳам, бади Ту ҳастам!Аҳдшикани нотавону кӯрам,Гадои нокасону касон гаштам.Пешонаи он ки бандаро дӯст гуфт, шӯр аст,Акнун дӯстии Худро нишон деҳ, Худоё!Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.