Имон
Эй дил, ки ба роҳи набиён ҳавасмандӣ,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Эй дил, ки ба роҳи набиён ҳавасмандӣ,Эй зоте, ки сулуки валиёнро орзу кардӣ!Худро пеш аз мурдан мурда бидон,Ҳар шаб ба хок даромада танҳо бихоб!..Изи набиёнро таманно карда,Бӯсидани дасти валиён мақсади туст,Ҳамин ки чунин ниятҳоро ёфтӣ,Фурсатат дар мубориза бо худат мегузарад.Аввал хатоҳоятро равшан мебинӣ,Ба ҳамаи нуқсонҳоят иқрор мешавӣ.Дарк карда, ки ин дунё — гулшан зиндони бузург аст,Аз кушодагиҳои боқӣ қарор меҷӯӣ.То камар бастӣ ба сафари бузург,То омода шудӣ ба сӯи шарафи ҳақиқӣ,Дили захмдоратро ба саҳар кушода,Шабҳо ба сӯи он ҳадаф роҳ мегирӣ.Рафта-рафта ҳаваси дунё мемирад,Рафта-рафта ҳар эҳтиёҷ тамом мешавад.Мефаҳмӣ — озмоише, ки набиён дучор шуданд,Илоҷе нест, ки ба ту наояд!..То қурбати Ҳақро мехоҳӣ,Аз роҳи аҳли Ҳақ, албатта, мегузарӣ.Шарбати хориеро, ки ҳар набӣ нӯшид,Ту ҳам қадаҳ-қадаҳ, як-як мечашӣ.Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.