Имон
Ин оламро пур кардаанд таҷаллиёти илоҳӣ,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Ин оламро пур кардаанд таҷаллиёти илоҳӣ,Бар банда воҷиб аст илтиҷову таваллоҳо.Агар қалбат бинад, иқрору тасдиқ кунад —Васфи раҳмату адли Ҳақро бар лавҳаш нависад.Агар Худо ба ту ногоҳ даҳ мусибат фиристад,Бист мадад илова карда мефиристад, огоҳ бош!Агар як беморӣ диҳад, ду шифояш бошад,Аз паси шаби хафақон сафои субҳ ояд.Агар ба гуноҳ дучор шавӣ, пинҳон медорад, сир нигоҳ медорад,Ҳар дам нидо карда, истиғфоратро интизор аст.Ҷазо ҳам ногаҳон намеояд, аввал шамолаш меояд,Яъне мегӯяд: «Тавба кун, банда, ҳолат ҳамин аст!»Ҳар қадар аз ҳад гузарӣ, шитоб намекунад, шиддат намекунад,Шояд тавба кунӣ — ин аз Ҳақ раҳмат аст.Ва рӯзе пеши элу улус рӯятро мекушояд,Шарманда мешавӣ ва дӯсту душман мегурезад.Ҳанӯз ин тамға нест — маҳкуми дӯзах будан,Ҳукми Худо ба ҳеҷ бандае маълум нест!Яъне дари тавба ҳанӯз кушода аст, кушода,Эй банда, ба пои Худо гурехта, наҷот ёб!Нафс ба ғазаб ояд, аз лаззату ҳузур ҳаргиз сер нашавад,Шайтон ба узру маъзур ҳаргиз наздик нагузорад.Шайтон ҳамеша мехоҳад, ки ноумед шавӣ,Шайтон ҳамеша мехоҳад, ки беимон бимирӣ.Агар Худо як бало диҳад, ҳимояаш ҳазор бошад,Агар рӯи заминро танг гӯӣ, ҷаннатҳояш васеъ бошад.Адли Худо ҳамин аст — ҳар қулф калид дорад,Калидро ёфта медиҳад ва боз Худаш мададгор аст!Раҳмати Худо ҳамин аст — ба як озмоиш ҳазор аҷр,Шаб ҳар қадар сиёҳ бошад, аз он равшантар аст фаҷр.Туро ба ин қадар чоҳҳо афканда ҳам Худост,Дар мусибатҳо тоб дода, пухта кардааш ҳам Худост.Дар ҳар қадам як хор, боз даҳ гул дода,Туро пок карда, ба ҳаёти абадӣ даъват мекунад Ӯ.Раҳмату адл ва ҳикмати Худо нур аст, эй дӯст,Инсоне, ки инро дарк кард, озоду ҳур аст, эй дӯст.Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.