Имон
Эй касоне, ки «Худо» гуфта ғуломи дунё шудаед,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Эй касоне, ки «Худо» гуфта ғуломи дунё шудаед,Эй хасҳое, ки дар оташи шайтон хокистар шудаед,Гоҳе агар нафсҳо гумроҳ шуда хато кунанд,Худро монанди фаришта пок мегиред,Гӯё дили пок ва идроки покиза!Эй онҳое, ки муҳаббати дунёро салб карда натавониста,Қалбро ба кибру ҷаҳолат супурдаед!Эй паҳлавоне, ки ба амри Иблис камар бастаӣ,Ба хастае мисли мӯр чӣ зулмҳо мекунед,Ба дилшикаста чӣ зулмҳо мекунед!Аз ҳикмати Ҳақ ғофил аст, ғофил,Аз раҳмати Ҳақ ғофил аст, ғофил,Фитнааш занҷирҳо, суханаш заҳри қотил,То аз онҳо дур гардон, Худоё,Фақат Туро дӯст дорад ин дил, Худоё!Шайтон душман аст ба зоти инсон,Инсон бошад, бар аспи нафс савор шуда,Ба доди ақлу дил нанигариста,Ба доми истидроҷ афтода меравад,Ба сӯи қулла мисли тир парида меравад.Фаслҳо иваз мешаванд, солҳо иваз мешаванд,Пайраҳаҳо иваз мешаванд, роҳҳо иваз мешаванд.Дастони мададгоре, ки гирифтаӣ, иваз мешаванд,Аммо одамият ҳаргиз иваз нашавад,Ақл дар миёни зулмат ҳаргиз саргардон нашавад!Мо ҳам фаришта нестем, агар пурсӣ,Дарунамон пур аз шайтон аст, агар бинӣ…Агар дилеро, ки барф пахш кардааст, рӯфта тавонӣ,Вале аз Ҳақ рӯямонро ҳаргиз нагардондем,Ба Иблис хонаи ҳамсоя ҳаргиз насохтем.Агар ба оташ афтем ҳам, «ё Худо» гуфтем,Агар ба нафс пайравӣ кунем ҳам, «ё Худо» гуфтем!..Зеро ҳар чӣ ояд, «як атост» гуфтем,Мо «бадӣ» гуфтем, вале хуб баромад,«Хуб» гуфтем, аммо аз он кина омад.Дар ақли банда гӯё нуқсоне ҳаст,Шифои он нуқсон адаб аст, бовар кун.Касоне, ки аз адаб маҳруманд, ҳеҷ гоҳАз нури ақли худ фоида намеёбанд,Ҳатто агар қадам зада ба моҳ бароянд!Худоё, ба мо инсоф деҳ, инсоф,Синаҳоямонро аз кина Худат соф гардон.Агар кунӣ, фақат васфкунандаи Ҳақ гардон,Ишқат қалбҳоямонро комилан пур кунад,Нафсамон дар он ишқ сӯхта хокистар шавад!Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.