Ишқ
Гоҳе маро сахт пазмон шуда,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Гоҳе маро сахт пазмон шуда,Гоҳе ҳаргиз бахшида наметавонӣ.Хотирҷамъ бош: маро як умрАз хотираат пок карда наметавонӣ.Монанди ман хуберо намеёбӣВа нест бади монанди ман.Дар миёни асрор ларзида менолӣ,Худро кӯдаке ҳис мекунӣ.Ба куҷо равӣ, хаста мешавӣ, эркаам,Дар бораи ман хаёлҳо ронда.Гоҳе мегӯӣ: «Чӣ қадар зебост»,Гоҳе мегӯӣ: «Чӣ қадар чеҳраи хунук!»Симоямро ронда дур мекунӣ,Мекӯшӣ, ки аз он холӣ шавӣ.Суратамро ҳар қадар андова кунӣ,Ба сиратам ҳамон қадар толиб мешавӣ.Фурсат расид: ба як саволе,Ки туро азоб медод, ҷавоб медиҳам.Бигзор, соз навоз, ханд, бозӣ кун,Аммо ҳолат, медонам, хароб аст.Бидон, ки: ту як хоби дуре,Гӯё саробе, монанди рӯё.Охир, манам ҳамеша паррандаи озод,Туро фаромӯш кардаам тамоман.Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.