İnsanları kendi yolunuzda yürütmeye çalışmayın, sevdiğiniz biri olsa bile!

İnsanları kendi yolunuzda yürütmeye çalışmayın, sevdiğiniz biri olsa bile! Peygamber Efendimiz ﷺ kendi sevgili amcası Ebu Talib’i hidayete erdiremediler; ta ki bu hakikat herkese apaçık olsun!

Hiç kimseyi hiçbir işe zorlama. Cehenneme gidiyor olsa bile, kendisi istemezse sen onu durduramazsın. “Gitme, bu cehennem yolu” deseniz de aldırmazsa eteğinden sıkıca tutup çekin; ama bedbahtlar eteklerini kesip gitmeye devam ederler. Yeter, uyanık ol; hiç kimsenin ameli için, seçimi için senden sorulmaz; bilakis söyledin mi, bildirdin mi diye sorulur. Evet, söyledim, uyardım dersin, o kadar. Netice şudur: Gönül ehli olmayanları terk et ve unut! O kim olursa olsun, önemsizdir. Karın mı, çocuk mu, dost mu, fark etmez. Allah korusun. Sen kendi canını kurtar. Sofi Allahyar dedemizin dediği gibi:

Akraba gelmezse gönlü akarak, Elinden gelirse varıp oturma hiç.

Yani akrabanın bile gönlü temiz ve ak değilse, nasihatler tesir etmiyorsa, cehalet ve kötülükten dönmüyorsa, becerebilirsen onun evine, yanına gidip oturma, ondan vazgeçiver. Fakat hidayet dileyerek dua etmeye devam et.