Kalem – Allah’ın verdiği bir nimettir. Kalem deyince edebî, ilmî eserleri, nutukları, vaazları hatırlarız.…

Kalem – Allah’ın verdiği bir nimettir. Kalem deyince edebî, ilmî eserleri, nutukları, vaazları hatırlarız. Romanlar, uzun hikâyeler, hikâyeler; şiirler, kasideler, destanlar ve saire. Kalem herkesin eline verilmemiştir. Allah kimi dilerse ona kalem vermiştir. Eline kalem verilen kişi onu almakta iradesiz olduğu gibi onu bırakmakta da iradesizdir. Yazma derdine tutulan insanın bu dertten kurtulması imkânsızdır. Fıtratına yazmak bir sıfat olarak kaydedilmişse, insanoğlu yazma isteği karşısında çaresiz kalır. Yılancının ölümü yılandan, cambazın ölümü iptendir dedikleri gibi, kalem ehlinin ölümünün de kalemden olması muhtemeldir. Yani kalem tutan, kalemi yanlış yola seferber ederse mutlaka onun azabına kendisi giriftar olur. Bu sebeple kalemi doğru amaçlar için doğru niyetle kullanmak gerekir. Kalemin amacı – insanları hakikatlerden haberdar etmektir. Hakikat şudur ki insan kendini düzeltmedikçe hiçbir şey doğru olmaz. Âlem senin kalbinle konuşur. Kalbinde ne varsa seninle yüzleşir. Kaderinde vuku bulan her iş kalbinden çıkıp gelmiştir. Kalbini düzgün tut. Kalbin düzgünlüğü doğruluk, adalet, samimiyet, cesaret, insan sevgisi, güzel ahlak, sabır, tahammül, şükür, iyilik, muhabbet, hikmet, ağırbaşlılık, şefkat, tevazu, hakisarlık, yumuşaklık, şecaat, tefekkür, kanaat, insaf, haya gibi hasletlerle kendini gösterir. Yalancı – bahtsızdır; zalim – kabihtir; ikiyüzlü – alçaktır; korkak – hordur; insanları sevmeyenin kısmeti – sevgisizliktir; ahlakı çirkin olan – yalnızdır; sabırsız – yolsuzdur; tahammülsüz – rezildir; şükürsüz – mahrumdur; iyiliksiz – kötüdür; hafifmeşrep – değersizdir; kıt akıllı – naçardır; merhametsiz – azaba müptelâdır; kibirli – ahmaktır; gözü pek olmayanın, katı yüreklinin kalbi katıdır; şecaatsiz gevşek – bedbindir; tefekkürsüz – cahildir; açgözlü – ayaklar altındadır; insafsız – kovulmuştur; hayasız – nefrete uğrayandır. Halk güzel ahlaka ve hikmete muhtaçtır. Güzel ahlak ve hikmet olmadan hiçbir amaç hâsıl olmaz. Kalem insanlara güzel ahlak ve hikmet kapılarını açmalıdır. Kalem yalnızca insanın şahsi dertlerinin ifadecisi değildir ya da kişileri suçlamakla vazifelendirilmemiştir; bilakis o, halk için hakikate giden yolu gösteren bir meşaledir. Hakikat – nurdur; sana sekinet ve huzur, zevk ve şevk, rahatlık ve iştiyak bahşeden bir keşiftir. Bana öyle geliyor ki kalemin vazifesini doğru anladım. Anladığım şey büyüklerin sayfalarını okumaktan hâsıl oldu. Kalbinize sırdaş, yolunuza yoldaş, meşakkatlerde el veren olacak sözleri Allah’ımın gönlüme ilham etmesini ve onların size ulaşmasını ümit ediyorum...