YALANDAN SAKININ!

Yalanın (aldatmanın) üç görünüşü vardır:

1. Söz verirsin ve yerine getirmezsin. Mesela Jiydazor pazarından bir şeyin fiyatını öğrenip haber vereceğim dersin, ama bunu yapmazsın. Falan gün bir yere, mesela Okkamış’a birlikte gideceğiz dersin ve bu konuda hiç konuşmazsın, üstelik “unutursun”. Acınası bir yalan. Çünkü bu işlerin sana yalancı damgasını yapıştırır.

2. Halleri ve olayları yanlış anlatırsın; mesela olmamış sözleri söylersin, olmuş işlere ekleme yapar ya da onları eksiltirsin. Bunu kendi çıkarına göre yaparsın. Alçakça bir yalancılık.

3. Fakirleri ve garipleri değil, zengin ve varlıklı insanları dost edinirsin. Amacın — onları “sağıp” sütünü içmek. Samimi dost rolünü ustaca oynarsın. Bu yolda ilimden ve dinden, itibarlı insanlardan faydalanırsın. Geçim yollarının en rezilidir bu.

Sanma ki bunu insanlar bilmiyor. Bilip sezenler pek çok. Rezil olmadan önce hemen tövbe et. Biçarelerle ve fakirlerle, tövbekârlarla ve kalbi kırıklarla yakın ol.

Bu işin yalan olması şundandır: sen para için, makam ve mevki için kurduğun “dostluğunu” gerçekmiş gibi gösteriyorsun.

Bundan büyük ve iğrenç bir aldatmaca olmaz. İlahi adalet işini görür. Aklın başındayken eteğini topla. Gerçekten de iğrenç bir aldatmaca.

Bir yokla bakalım, bu yalancılıklardan biri sende ya da “dostunda” var mı?!

Uyanık olun! Yalancı olmayın ve yalancılarla dost olmayın.

Yalancı ümmetten değildir. Yalancı mel’undur. Yalancı alçaktır. Yalancı, yalanının üstünde manen çıplak, yani rezil bir insandır.

Allah korusun!