Тағдырдан жақсылық көрдім, Құдайым,
Тағы да жақсылық күтіп жасаймын. Жүрегімде толқып әрдайым дұғам,
Өлеңдер
Акром Маликтің өлеңдері — жаңалары басында. Көңіл күйіңізге сайын таңдаңыз.
Бәлкім, күздің суық, сары күнінде бүршік жарып қойдым
және алтын теңге тілеген қайыршыдай алақан жайдым. Соғысқа шыққан адам өлімді мойнына алғаны сияқты
Жас отыз бестен бір жылға асты,
Тәнде азайды жастықтың химиясы. Бір кездері денеге от сыймай, тасты,
Бұл әлемде көп таңданыстың түрі,
Білемін дегеннің көбі білмес, айқын. Әрдайым ақиқатты кенет көріп,
Құдайым, адамзаттың перзентін еш
Нәкас та, жарамсыз да, тұзкөр етпе. Шайтанға ілескен бейшараларды
Бәрі тыныш, бәрі бейбіт,
Бүлік те жоқ, жоқ бұзақылық. Бірақ келсе надандар тобы,
Көздерім соқыр екен, соқыр мүлдем,
Біреуді ұлы деп сенім артқам. Сөздерін дедім дұрыс әрі хақ,
Біреу кеткен болса, бәлкім, саған
Жақсылық жеткен шығар, күйме, жетер. Бірақ кеткендер де сенен құтылып,
Біреу кетті, бір сөз демей, үнсіз ғана,
Тастап кетті өлдің деп көмгендей. Қалдың бейне бақытсыз болып сен ғана,
Саған рақмет, саған алғысым,
Саған мейірім, мейірбан Уақыт! Ақырын-ақырын еттің мені азат,
Құтты даргаһқа кірдің,
Қадамың мүбәрак болсын! Қадір-қасиетін білдің –
Нәпсінің азғыруынан азат, еркін ет,
Жүрегімді лықа толы нұр ет. Өзгелердің айыбын көрмеу үшін,
Қайда барсаң да, алдыңнан теңіз шығар,
Жер жүзін су орап алған түгел, тамам. Махаббат машақатпен егіз туар,
Сені еске алып, үнемі қан жұттым, аһ,
Қан түкіріп, қараңғы күндерден өттім. Жүрек азап ішінде болды қап-қара,
Шикі жемістің мекені — бұтақ үстінде,
Тұқымның мекені — топырақ астында. Өз орнын тастаған даңқ қуған жан,
Біреу сені сүйемін десе,
Сенетін-ді бала кезінде. Таңғаларлық емес, өзін бейшара
Дос туралы сан алуан сипат пен мақтау,
Дос — жүрегіңнің ішіндегі шоқ, от. Бірақ ойыңды баспасын қырау —
Мен саған сенген едім, күдіктер бар екен ішіңде,
Еркін барған едім ғой, иттерің атылды көшеңде. Жоспарымда жоқ еді ғой бір күні опасыздық жасауың,
Қыздар кемел болсын дедік жар салып,
Өзін-өзі бақсын болмастан мұқтаж. Өмір сүрсін қиналмай, ән салып,
Естідім, мен барсам көңілің қамығады екен,
Түрімді көруді қаламайды екенсің. Басқалардың бәзімінде көңілің хош екен,
Сені еске алмаған күнім жоқ менің,
Сені ойламаған түнім жоқ менің. Сені еске алмай өтпейді сәттер,
Кейде ғапыл болдым, кейде есім жар,
Кейде адал болса, кейде сұм жар. Саған мойын ұсыну, Саған иілу —
Сәлем, әй, балақай! Тағы келдің бе,
Әр жолы келуің маған мәлім. Мына ақиқатты жақсы білдің бе —
Табылған әр нәрсе жоғалады екен,
Табудан не мұрат, не пайда, не сүд?! Жоғалмас нәрсені тап, әй, көңіл,