Ҳикмати калон кардани фарзанд

Фарзанд қарзи худро дар назди падару модар адо карда наметавонад. Падару модар низ набояд фарзандро қарздор карда, баъд барои он ки ин қарзро адо кунад, парвариш намоянд. Падару модар будан якчанд ҳикмати илоҳӣ дорад. Ҳикмати 1. Ҳаёт дар рӯйи замин идома ёбад. Ҳикмати 2. Меҳру муҳаббат ва раҳму шафқат намирад. Ҳикмати 3. Итоат ва муҳаббат ба Худо боқӣ бимонад. Падару модар бо тарбия кардани фарзандоне, ки Худоро мешиносанд ва ибодаткунандаанд, бандагиро адо мекунанд. Чӣ тавре ки фарзанд падару модарро парасторони бепул, хӯронандаву нӯшонанда донистанаш хатост, ҳамон тавр падару модар фарзандро қарздор, хизматгор, ғулом донистанашон низ хатост. Агар ҳар хонаводаи имондор фарзанди мӯъмину мусулмон парварад, бас, мурод ҳосил — ҳама чиз дар ҷои худ аст. Аммо агар масъала ва мақсад аз ин танг шавад, мусибат ва бадбахтӣ зиёд мегардад. Фарзанд ғулом, фарзанд бут, фарзанд санам нест, ки бар ӯ хоҷагӣ карда шавад ё то дараҷаи парастиш дӯст дошта шавад! Фарзанд давомдиҳандаи насл аст, агар бимирем, чароғамонро фурӯзон мекунад, яъне динро, ахлоқро, некиҳоро идома медиҳад.