Ман инкор намекунам, ки ман низ дар ин талотуми иттилоот мондаам. Талотум чунин аст, ки одамон ба давлат ва…

Ман инкор намекунам, ки ман низ дар ин талотуми иттилоот мондаам. Талотум чунин аст, ки одамон ба давлат ва роҳбаронашон бо шубҳа менигаранд, шуури онҳое, ки дар низоми ҳукумат ҳастанд, низ аз иштибоҳ пур мешавад, байни халқ ва ҳокимият вартае пайдо шуда, ҳарду тараф ба якдигар бо тарсу гумон менигаранд.

Ин ҳол чунин таҷаллӣ мекунад: касоне, ки бар зидди давлат мебароянд, роҳбаронро танқид мекунанд, ҳамчун қаҳрамон дида мешаванд, ба онҳо ҳамчун парчамбардори ҳақиқат менигаранд, худашон низ чунин гумон мекунанд; тарафдорони давлат хоин номида мешаванд, хушомадгӯ тавсиф мешаванд.

Ин фитнаи хеле бузург аст. Танҳо одами соҳиби ақли солим моҳияти онро равшан дарк мекунад.

Гап дар он аст, ки ман низ аз қатори чунин «қаҳрамонон» будам. Гурӯҳҳое буданд, ки аз ман «қаҳрамон» сохта буданд. Бар зиммаи ман ҳисси нигоҳ доштани ҳамин мақоми «қаҳрамонӣ» низ гузошта шуда буд, табиист. Вале аз ин мақоми «қаҳрамонӣ» худи Худо раҳоӣ дод. Бисёр некон якҷоя барои ман ғамхорӣ карданд. Онҳо барои фаҳмонидани ҳолати аслӣ хеле кӯшиданд, барои андешидани ман, барои фаҳмидани ман дуо карданд. Онҳо пеш аз ҳама падару модарам, устодонам, дӯстонам ва, албатта, президенти мӯҳтарамамон Шавкат Мирзиёев мебошанд. Зеро 27 августи соли 2020 аз зиндон баромаданам бевосита бо фармони Сарвари кишвар сурат гирифт. Акнун ба таври мусбат гап задани ман дар бораи он кас аз ҷониби баъзеҳо гӯё хиёнат, гӯё бар зидди маслаки худ рафтан таъбир карда шуд.

Ба шахсияти ман ҳамлаҳои бузург ташкил карда шуданд.

Дуруст, ин ҳамлаҳо шадид буданд. Зотан, ин як ҷанг буд. Ҷанг бошад, осон намегузарад.

Бо гузашти вақт, бо дастгирии некон, бо дуо ва роҳнамоиҳои устодон аз пеши чашмонам пардаҳо бардошта шуданд. Дидам, ки роҳи интихобкардаам хато нест, роҳи дуруст аст. Моҳияти воқеаҳоро фаҳмидам. Ба Аллоҳ ҳамд гуфтам. Равшан ва возеҳ аён буд, ки дастгирии давлат, дар тарафи Сарвари кишвар истодан, ӯро ба корҳои нек илҳом бахшидан, барои корҳои некаш таҳсин гуфтан, мадади рӯҳӣ будан барои ҳама судманд аст.

Имрӯз Парвардигорам ба ман шарафи чоп кардани китоби вазнине иборат аз 880 саҳифаро насиб кард. Ин шарҳест, ки ман ба китоби «Ҳайрату-л-аброр»-и ҳазрати Алишер Навоӣ навиштаам. Ба он нигариста, Парвардигорамро, ки ба ин кор имкон дод, шукр гуфтам ва ҳис кардам, ки бояд ба Сарвари кишварам, ки барои ин кор бевосита шароит фароҳам овард, ташаккур гӯям. Он кас ба оилаи мо некӣ кард, ба ман некӣ кард. Ба ғояҳои Ӯзбекистони Нав, Ренессанси Сеюми ӯ бовар дорам. Комилан боварӣ дорам, ки мероси ҳазрати Алишер Навоӣ ҳамчун пояи маънавии ин ислоҳоти азим хизмат хоҳад кард.

Президенти мӯҳтарам!

Ба Шумо изҳори миннатдорӣ мекунам. Камина мехоҳам бо илм ба халқамон хизмат кунам. Мунаввар сохтани рӯҳи одамонамон, онҳоро ба некӣ даъват кардан, аз бадӣ боздоштанро вазифаи асосии аҳли илм медонам. Умедворам, ки шояд Парвардигорам чун ман бандаи шикастаашро ба ин шараф муваффақ гардонад. Ният дорам шарҳи «Ҳайрату-л-аброр»-ро бо дастхати шахсӣ ба Шумо ҳадя кунам. Бо ин мехоҳам ҳарчанд андаке бошад ҳам нишон диҳам, ки эътимоде, ки ба ман изҳор кардед, беҳуда нарафтааст.

Ба камина на мансаб лозим аст, на мартаба. Танҳо орзу дорам, ки дастхатҳои табаррукаи ниёгонамонро хонда, ба халқамон расонам, ба ҷавонон омӯзонам. Ба назарам, таҳти роҳбарии Шумо ба ин орзу мерасам, иншоаллоҳ.

Сарвари мӯҳтарами кишвар!

Ман мехоҳам на танҳо ин китобро ба Шумо ҳадя кунам, балки Шуморо ба муаррифии он даъват намоям. Зеро ин ҳазрати Алишер Навоӣ ва ин «Ҳайрату-л-аброр» аст. Мероси боҳашамати тафаккур. Ташрифи Шумо рамзи эҳтироми беназир нисбат ба мутафаккири бузург хоҳад гашт.

Банда аз хато холӣ нест. Ҳамаи нуқсонҳое, ки дар шарҳ роҳ ёфтаанд, аз оҷизии ман аст. Умедворам, ки хонандагон, устодон, олимон ба ин саҳвҳо бо нигоҳи афв менигаранд. Чашм дорам, ки Худоям ин нуқсонҳоямро бо мағфирати худ мебахшад ва ислоҳ кардани онҳоро насибам мегардонад...

Бо самимият Акром Малик,

21 декабри соли 2024.

PS.

Ба мушоҳидакунандагони мӯҳтарам гуфта метавонам, ки ин мактубро имрӯз ҳамроҳи китоб ба Қабулгоҳи халқии Ҷумҳурӣ дар Тошкент супоридам, онро расман ба қайд гирифта қабул карданд.