Ҳамаи мо ба ноустувории эҳсосӣ гирифтор шудем. Даруни аксари одамон аз ваҳм ва васвасаи бесабаб пур аст. Дар…

Ҳамаи мо ба ноустувории эҳсосӣ гирифтор шудем. Даруни аксари одамон аз ваҳм ва васвасаи бесабаб пур аст. Дар асл, бесабаб нест. Одамизод ҳис мекунад, ки то чӣ андоза дар гуноҳҳо ғарқ шуда истодааст, рӯҳ ҷудо аз ҷисму ақл ба талваса афтодааст. Зеро рӯҳ дарк мекунад, ки ин корҳо беҷавоб намемонанд. Аз таҷрибаи шахсиам бармеояд, ки мегӯям: ҳаловати рӯҳии мо – дар аз тор берун шудан аст. Тор – интернет аст. Имрӯз ин кор шакли амри маҳол гирифтааст. Вале бо матонат ба он расидан ҳанӯз ҳам мумкин аст. Пеш аз ҳама бояд аз торе, ки youtube, facebook, instagram, tiktok ном дорад, берун рафт. Тавсия медиҳам, ки барномаҳои онҳоро дар гапзанак (телефон) ҳам нигоҳ надоред. Агар хумор гирифта, аз browser як назар андозед ҳам, он қадар зиёне, ки аз нигоҳ доштани барнома меояд, намешавад. Албатта, пайдоиши баъзе мушкилоти рӯҳию эҳсосӣ, ки бо ин барномаҳо алоқаманданд, асосҳои муайян дорад. Ҳоло канда партофтани ҳамин занҷирҳо моро хеле ором ва осуда мегардонад, иншоаллоҳ.