Дастовардҳои бузург-бузургро хомӯшона ҳазм карда фиристодан ва ба рух накашидан ва дастовардро хизмат ба халқ…
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Дастовардҳои бузург-бузургро хомӯшона ҳазм карда фиристодан ва ба рух накашидан ва дастовардро хизмат ба халқ ҳисоб кардан сифати бузургони гузашта, салафҳо, соликон ва солеҳон аст.
Корҳои хурди худро ҳамчун дастоварди бузург нишон дода, бо шукӯҳу ҳашамат ба эълону ҷор задан зӯр овардан одати одамони майда аст.
Ҳар киро осори мардӣ ёр бувад, Як нагӯяд, гарчи кардаш ҳазор бувад.
Он ки аз мардӣ набурдаст баҳра, Якеро накарда, сад гӯяд баланд.
Хурӯс бо вақташ кунад овоз аён, Мокиёни курк як дам наёрамид.
Яъне марди ҳақиқӣ ҳазор кор мекунад, аммо як бор ба забон намеорад. Инсоне, ки аз мардӣ баҳравар нест, як корро ба анҷом намерасонад, вале сад бор суханони баланд гуфта, ҷор мезанад. Хурӯс гоҳ-гоҳ садо мебарорад, мақсадаш – одамонро ба намоз бедор кардан аст, аммо мокиён бошад, як лаҳза ҳам наистода, қад-қад мекунад. (Шарҳи «Ҳайрат-ул-аброр», саҳифаи 566)
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.