МОДАР БАРОИ ХУШБАХТ ШУДАНИ ДУХТАРАШ ЧӢ ҲИССАЕ ГУЗОШТА МЕТАВОНАД?
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
МОДАР БАРОИ ХУШБАХТ ШУДАНИ ДУХТАРАШ ЧӢ ҲИССАЕ ГУЗОШТА МЕТАВОНАД?
Хушбахтии зан танҳо бо оилааш комил аст. Хушбахтии зане, ки оила надорад, нопурра аст. Ҳатто дили ӯ хеле шикаста мешавад. Сутуни оила бошад, шавҳар аст. Хонадони бе шавҳар мисли осмони бе офтоб, шаби бе моҳ аст. Шавҳар сар ва роҳбари оила аст. Ӯро ранҷонидан, таҳқир кардан, сухани ӯро шикастан, сарашро хам кардан, дилашро озурдан мумкин нест.
Халқ бесабаб нагуфтааст: «Мардро мард кунанда ҳам зан аст, ба хоки сиёҳ барандааш ҳам зан». Дар ин зарбулмасал ба зан қуввати хеле бузург нисбат дода мешавад.
Модар зотест, ки барои хушбахтии духтараш бузургтарин корро мекунад:
1. Ӯро бо иффат тарбия мекунад. 2. Дар корҳои рӯзгор чусту чолок ва кордон ба воя мерасонад. 3. Ба дилаш ҷой медиҳад, ки бо шавҳар ширинсухану фаҳмида, собиру фармонбардор бошад. 4. Оқила буданро — фарқ кардани фоида ва зарар ва дар тарафи фоида истоданро меомӯзонад. Фоида — ин нигоҳ доштани имон ва адаб аст.
Ин корҳо то ба шавҳар баромадани духтар аст. Аммо вазифаи модар бо ин тамом намешавад, дар бунёд ва мустаҳкам кардани қасри хушбахтии духтараш давом мекунад:
1. Ба духтараш меомӯзонад, ки шавҳарро бадном накунад, сирри шавҳарро нафурӯшад. 2. Таълим медиҳад, ки аз хушдоман хафа нашавад ва ба чашми хусур рост нанигарад.
Асосаш —
гоҳ-гоҳ аз худи домодаш, бе он ки духтараш бохабар шавад, самимона мепурсад: «Духтарам чӣ камбудиҳо дорад? Худро чӣ гуна мегирад? Феълаш бад нашудааст? Танбалӣ намекунад? Шумо гӯед, ман насиҳат мекунам, иншоаллоҳ!»
Барои домод хушдоман мисли модар аст.
Модар бошад, наздиктарин дӯст. Ба модар баъзе сирҳоро гуфтан мумкин. Хусусан, агар ба хушдомани мард ва оқилаат, ки ба тарбияи занат омода аст, баъзе мулоҳизаҳоятро гӯӣ ва ӯ ба духтараш насиҳат кунад, духтар, албатта, сухани модарро мепазирад.
Ҳамин тавр қалъаи оила мустаҳкам меистад. Офият ва баракат, бахт ва шодӣ аҳли ин қалъаро тарк намекунанд, агар Худо хоҳад.
Дидед, ки модар (зан) барои оила чӣ қадар муҳим аст ва ҷои ӯро ҳеҷ кас гирифта наметавонад!
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.