БОБИ ҲАФТУМ

БОБИ ҲАФТУМ

ЗАНУ ШАВҲАР

Фасли якум

Хонаи арӯс ва масъалаҳои нозук

Барои инсонҳое, ки мехоҳанд пули осон ба даст оранд ва ҳаёву иффату шармро як сӯ гузоштаанд, имрӯз муносибатҳои нозуки зану шавҳар ашёи хоми хубе гаштааст. Барои ҷавонписарону духтароне, ки чашмашон нав-нав кушода шуда, ҳанӯз чунин корҳоро намефаҳманд, бо шаклҳои гуногун бозор мекушоянд. Аз он ҷо ки Худо зоти раҳматаш беканор ва одил аст, тақрибан сад фоизи инсониятро дар ин масъала солим офаридааст. Инчунин, азбаски Парвардигор соҳиби ҳаёст, амр кардааст, ки ин корҳо пинҳон дошта шаванд. Азбаски дар муносибатҳои нозук табиати ҳайвонии одамизод ғолиб меояд, ин корҳо бо никоҳ ҳисор гашта, дар паси парда нигоҳ дошта шудаанд. Мақсад – одамизод аз мақоми одамият ба зиндони ҳайвоният наафтад. Одамизод ба рӯи замин на танҳо барои ҷимоъ, балки барои мақсадҳои олии дигар омадааст. Ҷимоъ аз ҷумлаи корҳоест, ки набояд қисми зиёди эътибору диққат ба он сарф шавад. Ба сабаби ғуломӣ ба шаҳват дар ҷавонписарону духтарони наврас ба ин корҳо таваҷҷуҳ зиёд аст. Зотан, дар онҳо ҳанӯз ақл ба камол нарасидааст. Онҳо пинҳонӣ видео ва аксҳои бешармонаи марбут ба инро тамошо мекунанд, китобу мақолаҳо мехонанд, бо ҳам суҳбат мекунанд, нутфаро ба таври сунъӣ мерезанд ва чунин гуноҳҳо мекунанд. Бояд донист, ки чунин корҳо барои ҳар одам бисёр осон аст. Чунон осон аст, ки дар ин бора сахт андеша кардан ниёз нест. Пас, ягон китобу мақола хондан, аз касоне пурсидан ва видеоҳои бало-баттарро тамошо кардан тамоман шарт нест. Арӯсу домод бо гузашти вақт оҳиста-оҳиста ҳамдигарро мефаҳманд; нигарониҳо дар бораи оҷизӣ ва дигар масъалаҳои гуногун беасосанд. Касе, ки дар ин бора бисёр гап мезанад, барои доруҳои шаҳватангези худ мизоҷ меҷӯяд ва вайсагарони нодаркор дар ин мавзӯъ одамони беҳаёву беахлоқанд. Хонаи арӯс (чимилдиқ) – яке аз русуми қадима. Кифоя аст, ки шаби аввал чӣ гуна будан лозим аст, аз ҷониби одамони оқил бо як шакли ором гуфта шавад. Омӯхтани ғусл, покӣ ва донишҳои ба инҳо монанд басанда аст. Асосан, ба ягон сухани касони бешарму беҳаё, ки дар шабакаҳое мисли youtube ва telegram одам ҷамъ карда, аз ин роҳ пул ёфта, фарзанд мепарваранд ва ҳаёи худро фурӯхтаанд, гӯш надиҳед; дар ин бора ҳеҷ гуна воситаи сунъӣ ҳам лозим нест. Агар ба назар расад, ки гӯё ягон мушкиле ҳаст, бидонед, ки он танҳо ба назар мерасад, бас. Дар асл мушкиле нест. Ҳама чиз ба мароми худ медарояд, шитоб кардан, дилтанг шудан ва ташвиш кашидан лозим нест. Ва бузургтарин насиҳат: зану шавҳар ҳаргиз муносибатҳои нозуки байни худро ба ҳеҷ кас нагӯянд! Ба суханони дигарон дар ин бора низ гӯш надиҳанд! Онҳое, ки дар чунин мавзӯъҳо «гап зан» гуфта, ба ҷӯш меоранд, иблис ва навкарони ӯ дар сурати одаманд.

Акром МАЛИК