Натиҷаи зуд намешавад. Ризқи касе метавонад фарох бошад ва дар ҷавонӣ бой шавад. Аммо ин маънои онро надорад,…
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Натиҷаи зуд намешавад. Ризқи касе метавонад фарох бошад ва дар ҷавонӣ бой шавад. Аммо ин маънои онро надорад, ки тамоми умр пул ба ҳамин шакл ҷорӣ шуда меояд. Инсоне, ки хаёли «ба натиҷаи зуд мерасам», аниқтараш васвасаи онро аз дил берун кардааст, ором мегардад. Кӯдак дар 9 моҳу 9 рӯз таваллуд мешавад. Ҷавон дар 20-солагӣ ҷисман, ақлан ба ҳаёт омода мешавад. Инсон дар 40-солагӣ ба камол мерасад. Барои пухтани меваҳо ҳам вақт лозим аст. Ҳар чӣ ки зуд анҷом меёбад, ғайритабиист. Беҳтар аст, ки ҷавонон на «натиҷаи зуд ба даст меорам», балки «агар ҳалол меҳнат кунам, ба машаққатҳо тоб оварам, сабр кунам, бознаистам, ба натиҷаи пухта ва аниқ мерасам» гӯянд. Он натиҷа шояд 10, шояд 20 сол вақт талаб кунад. Агар касе баромада гӯяд, ки барои ба натиҷаи зуд расидан ба шумо панҷ шартро мегӯям, агар онро иҷро кунед, ба натиҷа мерасед, ӯ каззоб аст. Ӯ мехоҳад ба ивази диққати шумо рӯзгузаронӣ кунад – шумораи тамошоҳоро зиёд кардан, шуморо шикор карда, пулатонро ба даст овардан мехоҳад, вале ба ивазаш ҳеҷ чиз намеёбед. Танҳо он мемонад, ки бағалатон аз чормағзи пуч пур шуд ва ӯ аробаро холӣ гирифта гурехт. Уламои тафсир мегӯянд, ки дар замири он ки Худо замину осмонро дар шаш рӯз офарид, ба бандагон тарбияи шитоб накардан ва вазминӣ дода шудааст. Худо шитоб намекардааст. Одам чаро шитоб кунад? Шайтон шитоб мекардааст. Оё даъват ба шитоб маънои «ба шайтон тақлид кун»-ро надорад? Соҳаро интихоб кунед, бе танбалӣ илм омӯзед, малака ҳосил кунед, ба хурӯсчае, ки дирӯз аз тухм баромада, пардаи овозашро дарида фарёд мезанад, нанигаред, ҳадди ақал ба 20 сол мӯлжал гирифта нақша кашед: илм, малака, касб, маҳорат; издивоҷ, ароба, хона, даромади устувор, пасандози боэътимод ва ғайра. На бо он ният, ки имрӯз ёфта, фардо ба як давлати бегона ба саёҳат рафта, партофта меоям, балки барои ҳаёти ором, дили бо ҳаловат, зиндагии осуда. Аз касе, ки ваъдаи калон медиҳад, бигурез, ӯ, албатта, туро фиреб медиҳад. Ваъдадиҳандаи калон фиребгар мешавад.
Акром МАЛИК




Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.