Зиндагӣ
Вақт бесадо, бешитоб, пурвиқор қадам мезанад,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Вақт бесадо, бешитоб, пурвиқор қадам мезанад,Ҳеҷ гоҳ ғавғо ё ғулғула барнамеангезад.Худро рӯз то рӯз ҳақиртар ҳис мекунӣ,Ҳар рӯз ба дилат барф меборад.Гӯё дуд ба паҳноӣ паҳн шуда бошад,Гӯё бутунӣ дар сандон соида шуда бошад,Аз суханҳо даст кашида, чашм мепӯшӣ —Дар осмони дунё сутун надида.Бидон, ки ту ҳам як тӯда бори кӯч шуда мондӣ,Оқибат, ба меҳр ташна шуда мондӣ.Баръакси суханҳоят, ки «мағзам пур» гуфта будӣ —Дар дасти озмоишҳо пуч шуда мондӣ.Гумон намекардӣ, ки мор нагазад,Ё аз осмон оташ афтода насӯзонад.Имрӯз китфатро хам карда қадам мезанӣ —Ки мабодо боз ба сарам санг борад.Ҳатто ҷолиб нест — гапҳои олам,Гапҳои бани Одами рангорангфеъл.Зотан, фаҳмидӣ, ки имрӯз мувофиқ нест —Гапи иди дирӯза дар мотам.Ҳаёт — гулзори таҷаллиёт аст,Хулқат — чашмаи корҳоят аст.Корҳоят дар симои тақдирҲар лаҳза бо шиддат пеши рӯят меоянд.Пас, худат — хаста, шифо лозим аст,Ба худат аз худат ифшо лозим аст.Бирав, бар зидди худат лашкар каш туВа ғолиб шав — ба худат подшоҳ лозим аст.Гоҳе рост рафта, гоҳ гумроҳ мешавӣ,Ба китоби ҳаётат сухан менависӣ.Ин сафари даҳшатнок, вале бузургу шарафманд аст —Дар дохили хештан роҳ мепаймоӣ.14 августи соли 2024Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.