Hayat
Zaman sessiz yürür acelesiz, vakur,
Özbekçeden çeviri · Orijinal metin
Zaman sessiz yürür acelesiz, vakur,Kaldırmaz hiçbir zaman gürültü ya da topuz.Kendini hissedersin günden güne hakir,Her gün yüreğine yağıp durur kar.Genişliğe yayılıp giden duman gibi,Örste aşınıp giden bir bütün gibi,Sözlerden vazgeçip yumarsın gözü –Dünya göğünde görmeyince direk.Bil, sen de bir yığın eşya olup kaldın,Vefaya, sevgiye hasret kaldın.“Özüm dolu” dediğin sözlerine ters –Sınavların elinde boş kaldın.Düşünmezdin yılan sokar mı diye,Ya gökten ateş düşüp yakar mı diye.Bugün omzunu büküp adım atarsın –Başıma yine taş yağar mı diye.Hatta ilginç değil – âlemdeki söz,Türlü huylu Âdemoğlundaki söz.Zaten anladın ki bugün uymaz –Dün olan bayramda, matemde söylenen söz.Hayat – tecellilerin gül bahçesidir,Ahlakın – işlerinin pınarıdır.İşlerin kaderin kılığındaHer an şiddetle karşına gelir.Demek, kendin – hastasın, şifa gerektir,Kendine kendinden ifşa gerektir.Var, kendine kendin ordu çekip senVe yen – kendine padişah gerektir.Bazen doğru yürüyüp, bazen sapıyorsun,Hayat kitabına söz yazıyorsun.Bu korkunç, ama büyük şerefli bir sefer –Kendi benliğinin içinde yol alıyorsun.14 Ağustos 2024Akrom MALIK
Yorumlar
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.