Имон
Дар бораи як ҳақиқати кӯҳна ба ту
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Дар бораи як ҳақиқати кӯҳна ба туХабар диҳам, гӯш кун, азизам.Ҳар чизи нав, ки аз озмоиш нагузаштааст,Албатта, фиреб медиҳад, бидон, чароғам.Ҳақиқати безавол ин аст, ки ҳар инсонеҲақро эътироф накунад, аз ҳақ рӯй гардонад,Бешубҳа ӯ монанди шайтон аст,Ба ӯ ҳеҷ панду сухан кор намекунад.Нафсашро худо дониста, итоат карда,Дар баҳри исён ғарқ мешавад.Дар ҳар қадам офат ҳамроҳи ӯст,Бар сараш бало чун гирдбод чарх мезанад.Лекин он шӯрбахт аз ҳамааш ғофил,Дар олам ба ҳама айб мечаспонад.Вақте ки кӯриву нобиноӣ аз ҳад гузарад,Ҳар насиҳат исроф мешавад, ҳайф.Лек ҳар кӣ ба хато иқрор шавадуДар назди ҳақиқат сар хам кунад –Мисли падараш Одам истиғфор гуфта,Дар дилаш офтоби тавбаро медурахшонад.Парвардигоро, маро пайрави шайтон макун,Аз ҳар касе, ки пайрави шайтон шуд, наҷот деҳ.Маро ҳамеша соҳиби имон карда,Аз саҳрои дунё саломат гузарон!Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.