Ҳикмат
Ҳар рӯз, чун субҳи нав медамид, қадам-қадам
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Ҳар рӯз, чун субҳи нав медамид, қадам-қадамОдами кӯҳнаи даруни худро ба дор овехт.Аз худ безор шуд, аз худ ҳар дамГурехта, «нек шавам» гуфта қадам зад.Лекин ҳеҷ ба некӣ расида натавониста,Танҳо бадиҳои худро кашф мекард.Дар миёни чунин ғамҳо ин дарвеши ночорУмрашро сарфи пушаймонӣ кард.Хулоса ин шуд – ӯ фаҳмида расид:Инсон гумроҳ мешавад, хато мекунад.Ҳеҷ ҳақиқатро намефаҳмадОдам то бо худ вохӯрдан.Бинобар ин «ҳақиқат, ҳақиқат» гуфтаБа чор тараф аккос зада надав.Он чи гӯш шунидааст, ба атроф паҳн карда,Ҳар одами дучомадаро газида нагир.«Ҳақро ҷустам» гуфта дар тӯда об шуда,Мисли ҳама, ки фарёд мезананд, фарёд назан, эй беор.Ҳақиқат дар худи ту пинҳон аст,Онро аз берун ҷустан беҳуда аст!Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.