Ҳикмат
Агар ҳар як инсон ба оина нигарад,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Агар ҳар як инсон ба оина нигарад,Бубинад, ки рӯйи аслиаш зебо нест.Тоқати рӯбарӯ шуданро як лаҳза надошта,Барои ҳамин ҳар кас аз худ мегурезад.Амали гуноҳ кун, кори хайр кун,Пушаймонӣ гоҳ-гоҳ дилатро сӯзонад –Гоҳе азиз бошу гоҳе хор бош,Гоҳе ҳикмат гӯй, гоҳе ҳазён!..Ба ту нури меҳрашро ато карда,Дарҳои раҳматро васеъ кушода,Аз кулбаи шафқат ҷой нишон дода,Ба ту кӣ дӯсти беғаразтарин мешавад, кӣ?!Бовар кун, ба дардат ҳеҷ кас китф намедиҳад,Ҳеҷ кас пеши санги ғамат сипар шуда наметавонад!Агар касе гуноҳи арзанмонандатро бинад,Шодон «чун кӯҳ аст» гуфта ба олам паҳн кунад.Сухани асл ин аст, ки бо дилат бубин –Зоти ягонае ҳаст, ки аз ҳар ҳолат огоҳ аст.Ба даргоҳи Ӯ сар бизан,Ӯ ба ту ёвар аст, Ӯст наҷотбахш!Аз сифати Ӯ насиба гирифта,Ахлоқ ҳосил кун ту ҳам, эй банда.Яъне, агар хоҳӣ, ки дӯсти содиқ шудаЗиндагӣ кунӣ – чунин дӯст бош!Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.