Зиндагӣ
Ҳар қадар ба ғам афтӣ, ғусса хӯрӣ, аммо
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Ҳар қадар ба ғам афтӣ, ғусса хӯрӣ, аммоЧун ба остонат оӣ, хонаат равшан гардад.Зеро Расули Худо дуо кардааст:«Дар ғаму ғусса намон, хонаат туро дар худ ҷой диҳад!»Хона – ватан, хона – ҳаёт. Хона – зану фарзанд.Бад-ин сабаб хонадор шудӣ – ҳастиатро ёфтӣ.Хона дорӣ, фарёду нола намекашӣ,Дар хона мададгоратро нигоҳ медорӣ.«Хонаат сӯзад» – бадтарин нафрин аст,Агар хонаат сӯзад, тамоми ҳаётат месӯзад.Ҳаргиз нафрин нагир, дуою олқиш гир,Дуое гир, ки ҳам Холиқ, ҳам махлуқ писандад.Эй онон, ки қадри хона, яъне умрро медонед,Дар хона касе гиребон бошад, касе остин.Эй онон, ки дилашон аз нияти нек пур аст,Хонаатон васеъ бошад, давои дард бошад.Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.