Ҳикмат
Аз инсонҳо маранҷ, худат ҳам инсон ҳастӣ,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Аз инсонҳо маранҷ, худат ҳам инсон ҳастӣ,Гоҳе оқил бошӣ, гоҳе нодон ҳастӣ.Ба нуқсону хислатҳоят нигариста, бисёр ҳайрон ҳастӣ,Ҳайрон машав, агар ҳар кор ҳикмати зебое дорад,Инро касе дарк мекунад, ки ба ҳикмат ҳиммате дорад.Ҳар нуқсону ҳар хатое, ки одамизодро пур кардааст,Нишон медиҳад, ки комилтарин, мукаммал Зот Худост.Аввал ишқ, баъд ҳиҷрон — Худаш ато мекунад,Ин савдоҳои аҷиби ақлнорас, ки бар сар афтодаанд,Ин ғавғоҳо роҳи сӯи Худоро мекушоянд.Ҳар кӣ бадӣ кунад, агар аз ӯ нафрат накунӣ,Дар рӯзҳои гуногун аз некӣ кардан даст накашӣ,Он гоҳ пок будани қалбат аён мегардад —Балки қалбат бо чунин ҳодиса пок мегардад,Ба шарте ки ту аз Худо ҳикмат талабида зиндагӣ кунӣ.Ба хок нигар — чӣ ибрат — ҳама зиндаҳо бар гардани ӯянд,Пас аз марг боз ба мурдаҳо аз оғӯшаш ҷой медиҳад.Аммо исёне надорад — аз андешааш оташ намебарояд,Ба ҳукми Ҳақ ҳамеша мисли хок таслим бош,Шояд бар фалакҳо ҳосил гардад матлабат.Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.