Қалам – Худо берган неъмат. Қалам дер эканмиз, бадиий, илмий ижод, нутқ, ваъзларни эслаймиз. Романлар,…

Қалам – Худо берган неъмат. Қалам дер эканмиз, бадиий, илмий ижод, нутқ, ваъзларни эслаймиз. Романлар, қиссалар, ҳикоялар; шеърлар, қасидалар, достонлар ва ҳоказо. Қалам ҳамманинг қўлига берилган эмас. Худо кимни истаса, унга қалам берибди. Қўлига қалам берилган уни олишда ихтиёрсиз бўлгани каби уни ташлашда ҳам ихтиёрсиздир. Ёзиш дардига чалинган инсоннинг бу дарддан қутулмоғи имконсиз. Фитратига ёзиш сифат ўлароқ сабт қилинган экан, одам боласи ёзиш истаги олдида иложсиз қолади. Морбоз ўлими мордан, дорбоз ўлими дордан деганларидек, қаламкаш ўлими қаламдан бўлиши ҳам муҳтамалдир. Яъни қалам тутган қаламни хато йўлга сафарбар қиларкан, албатта, унинг азобига ўзи гирифтор бўлғай. Шул сабабдан қаламни тўғри мақсадларга тўғри ният ила қўлламоқ лозим. Қаламнинг мақсади – ҳақиқатлардан одамларни огоҳ этмоқдир. Ҳақиқат шулки, инсон ўзини тўғирламас экан, ҳеч нарса тўғри бўлмагай. Олам сенинг қалбинг билан гаплашади. Қалбингда бори сенга юзлашади. Қадарингда рўй берган ҳар бир иш қалбингдан чиқиб келмиш. Қалбингни туз тут. Қалбнинг туз бўлмоғи ростгўйлик, адолат, самимият, жасорат, инсонсеварлик, гўзал хулқ, сабр, таҳаммул, шукур, яхшилик, муҳаббат, ҳикмат, вазминлик, шафқат, камтарлик, хокисорлик, юмшоқлик, шижоат, тафаккур, қаноат, инсоф, ҳаё каби хислатлар билан намоёндир. Ёлғончи – бахтсиздир; золим – қабиҳдир; иккиюзламачи – тубандир; қўрқоқ – хордир; инсонларни севмайдиганнинг қисмати – севгисизликдир; хулқи хунук бўлган – ёлғиздир; сабрсиз –йўлсиздир; таҳаммулсиз – шармандадир; шукурсиз – маҳрумдир; яхшиликсиз – ёмондир; енгилтак – қадрсиздир; калтафаҳм – нотавондир; раҳмсиз – азобга мубталодир; такаббур – аҳмоқдир; дийдаси қаттиқнинг қалби қаттиқдир; шижоатсиз бўшанг – тушкундир; тафаккурсиз – жоҳилдир; очкўз – оёқостидадир; инсофсиз – қувилгандир; ҳаёсиз – нафратга учровчидир. Эл-улус гўзал хулқ ва ҳикматга муҳтождир. Гўзал хулқ ва ҳикматсиз ҳеч мақсад ҳосил бўлмас. Қалам инсонларга гўзал хулқ ва ҳикмат эшикларини очмоғим лозим. Қалам фақатгина инсоннинг шахсий дардлари ифодачиси эмас, ёки у кишиларни айблаш учун вазифаланмаган, билъакс, у халқ учун ҳақиқат сари борадиган йўлни кўрсатувчи машъаладир. Ҳақиқат – нурдир, сенга сакийнат ва ҳаловат, завқу шавқ, ҳузур ва иштиёқ бахш этадиган кашфиётдир. Назаримда, қаламнинг вазифасини тўғри англадим. Англаганим улуғлар саҳифаси мутолаасидан ҳосил бўлди. Қалбингизга сирдош, йўлингизга йўлдош, машаққатларда қўлдош бўладиган сўзларни Худойим кўнглимга илҳом этишию ва уни сизларга етишидан umidvorman...