3. kısım

3. kısım

Bu mürit diğer yol arkadaşlarını toplayıp Konstantiniyye’ye gitti. Sonra hepsi bir olup, cemaat olup Allah’a yalvarmaya başladılar: zikirler ve tilavetler, istiğfarlar ve salavatlar okuyup hocalarına Hak Teâlâ’nın hidayet vermesini ağlayarak istediler. Bu şekildeki ibadet bir süre devam etti. Bir gün şeyhin halifesi, yani o talebe bir rüya gördü: rüyasında Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem gelip buyurdular: “Ey ümmetim! Senin dualarını Allah kabul etti. Tam da senin ihlasın ve muhabbetin sebebiyle Allah pirine hidayet verdi, ona aklı ve idraki geri döndü!”

Mürit sevinip ağlayarak uyandı. Seher vaktiymiş.

Gerçekten de Şeyh San’an tam o vakitte kendine gelip ağlayarak tövbe ediyordu. Talebeler onu arayıp gittiler ve hocalarıyla görüştüler. Herkes ağladı, kimsenin dili söze varmıyordu.

Şeyh gusül aldı, kelime-i şehadeti söyleyerek yeniden dine girdi; sarığını ve ridasını giyip Mekke’ye döndü.

O gün Hristiyan kız bir rüya gördü: İsa aleyhisselam ona dedi: “Senin huzuruna bir veliyullah gelmişti? Neden onu bu kadar hor gördün? Çabucak ardından git ve onun dinine gir!”

Hristiyan kız uyandı ve babasının bir atına binip karanlıkta yel gibi gitti.

Yarı yolda Şeyh San’an’a yetişti, yaptıklarına ağlayarak tövbe etti ve şeyhin elinde şehadet kelimesini söyleyerek dine girdi ve iman getirdiği o anda canı çıktı.

Şeyh onun cenaze namazını kılıp toprağa verdi, Mekke’ye dönüp ömrünün sonuna kadar irşat ve davetle meşgul oldu.

Bu hikâye remizler ve manalarla dolup taşar. Bazılarını zikredelim: 1. Aşkın kuvveti o kadardır ki ona karşı durabilecek hiçbir güç âlemde mevcut değildir. 2. Aşkı kul cinsi tedavi etmeye kadir değildir; o, sahibini her şeyden ayırır; namus ve ar, şan ve şeref aşkın karşısında hiçbir şeydir. 3. Hiç kimse, hangi makamda olursa olsun, helakten emin değildir; hiç kimsenin imanı garantili değildir. 4. Hoca ile talebe, pir ile mürit arasında sadakat ve vefa olmalıdır. Allah dualar ve ihlas sebebiyle herkese kurtuluş verir. Yalnızca gerçek vefa sahipleri dostlarını dua ile rezalet kuyularından kurtarabilirler. 5. Tövbeden sonra hiç kimsenin geçmiş günahlarını kimseye hatırlatmaya hakkı yoktur. Bilakis tövbe insanı önceki yerine, hatta ondan yüksek bir makama döndürür. 6. Kulun aşkında aklını yitiren âşık, Allah’ın yolunda bundan da güçlü bir şekilde kurbanlığa hazır olur.

Aşk insan için kurtuluş yoludur. O, zahirde insanı harap eder, ama yeniden kurar; keşfi ve kurbiyeti o inşa eder. Aşk helak edici ve korkunç bir vadidir; ona girmenin ve onda yürümenin akıbeti hiç kimseye malum değildir.

Zaten her âşık Şeyh San’an diye anılmadığı gibi, onun hakkına ihlasla dua eden birinin olduğu da söylenmemiştir.

Bu hikâye aşkın ne olduğunu gösteren bir hikâyeydi.

Bitti.