Bir şey bize yetmiyor gibi.

Bir şey bize yetmiyor gibi. Bir şey bizden kaçıyor ve onu yakalamak için acele ediyoruz. Aslında her şey yerli yerinde, her şey dengede – niyetimize layık hareket içindeyiz. Harekete layık bereket geliyor. Günahlarımız engel olup yolumuzu tıkıyor, istiğfarımız ve hayırlı amellerimiz bu engelleri yıkıyor. Kalbimizde Allah’a ne kadar kırılarak yalvarırsak, hayatımızdaki müşküller o kadar çözülüyor. Yalnız biz acele ediyoruz. Yalnız biz boş yere zorlanıyoruz. Rızık ve nasip Allah’ın elinde olduğu hâlde boyun eğmiyoruz. Hiçbir şeyin erkeni ya da geci yoktur: her şey kendi vaktinde olur; işi bozarsa, kulun aceleciliği bozar. Kuldan istenen şudur: güzel niyet, günahlara tövbe, acılara sabır, nimetlere şükür ve Allah’a ibadet ve zikir. Âlemi terbiye eden Zat’ı tanırsan nereye acele edersin ve niçin sabırsız olursun? Sabırsızlığımız ve cehaletimiz, gafletimiz ve uğursuzluğumuz için bizi affet, Allah’ım!