Önce nefse uyarız – amellerimiz kötüleşir. Yasaklanmış işleri yaparız. Bunun sonucunda kalpte hastalık…

Önce nefse uyarız – amellerimiz kötüleşir. Yasaklanmış işleri yaparız. Bunun sonucunda kalpte hastalık belirir. Akıl nefsi rezaletten alıkoyamayınca insan iğrenç işlerde devam edip gider. Kalp önce paslanır, onu kara is kaplar, sonra bozulur, çürür, bir avuç pis kokulu sıvı hâline gelir. İşte bu, kalbin ölümüdür. Allah korusun! Kalbin hastalığı her şeyden önce öfkeyle kendini gösterir. Öfkenin boş yere alevlenmesi kalpteki ciddi bir hastalıktan haber verir. İkincisi, kibir, başkalarını hor görmek ve kendini onlardan üstün görmek kalbin marazıdır. Üçüncüsü, insanlar hakkında daima su-i zan beslemek, onları asılsız yere suçlamak kalbin illetidir. Dördüncüsü, insanların ayıplarını öğrenmeye, sırlarını açmaya hevesli olmak ve bundan zevk almak kalbin ciddi şekilde yaralandığına delil sayılır. Beşincisi, övgüyü ve övünmeyi sevmek kalbin hâlinin acınacak durumda olmasındandır. Altıncısı, insanların ilgisine ve takdirine, kendisi hakkında arkadan gelen alkışlara düşkünlük kalbin zayıflığındandır. Bu tür illetlere tutulan insanlarda acelecilik, hakkı ve nasihati kabul etmemek, gıybetçilik, laf taşıyıcılık, yalancılık, kurnazlık, ikiyüzlülük, zulüm gibi davranışlar görülür. Kalbi düzeltmeyi düşünmek gerekir. Aynı şekilde haram ve şüpheli yiyecekler insan kalbinin hastalığının temelidir. Her türlü uygunsuz davranışın altında kalbin hastalığı yatar.