Bir dilenci bir zenginin eşiğine yattı. Yani her gün sadaka istiyordu; onun diğerlerinden farkı şuydu ki…

Bir dilenci bir zenginin eşiğine yattı. Yani her gün sadaka istiyordu; onun diğerlerinden farkı şuydu ki belirli bir miktar talep ediyordu: bana bin dinar ver diyordu. Ama zengin bir dirhemden fazla vermek istemiyordu; çünkü dilencinin hâline bakınca aklı bin dinar vermeye izin vermiyordu. Dilenci ise öyle ısrar etti ki zengin onu görmek istemez oldu; nihayet günlerden bir gün hizmetçisine bin dinar verdi ve şu dilenciye ver, yeter ki gözümün önünden defolsun dedi. Dilenci amacına ulaştığına sevinerek koşup gitti. Zengin de bir arsızdan kurtulduğuna şükretti ve evinin ikinci katına çıktı; tesadüfen pencereden bir manzara gözüne ilişti: onun bin altınını alan dilenci heyecanla koşup giderken onu katil bir hırsız tesadüfen görmüştü; hırsız kimsenin görmediğini sanarak dilencinin üzerine atılıp altınlarını zorla aldı; dilenci vermek istemeyip üzerine atılınca hırsız hançerini tam yüreğine saplayıp bir anda onu öldürüverdi, sonra iz bırakmadan hemen tabanları yağladı. Sonuç şu ki Allah Ganî’dir. Bununla birlikte O Hakîm’dir. O, sen ne istersen veren, ama hiç kimseye muhtaç olmayan Zat’tır. O, Kendi hikmetiyle senin için neyin gerekli, neyin gereksiz olduğunu bilir. Sen zenginlik istersin, ama tam o anda senin için yoksulluk daha iyidir; çünkü zenginlik senin için yoksulluktan daha tehlikeli olabilir. Sen şan şöhret istersin, ama tanınmamak belki senin için daha faydalıdır... Sen ilim istersin, belki şu an bilmemek sana daha uygundur; bildikten sonra amelsiz bir şeytana dönüşmemek için beklemek gerekir belki... Sana neyin gerektiğini Allah bilir ve sana en gerekli zamanda, senin hazır olduğun vakitte O şeyi sana verir. Eğer o şeyi almak kaderinde yoksa, demek ki razı ol, bu senin için daha hayırlıdır; çünkü taksimatın Sahibi Allah’tır. Hayat, zenginlikle helak olanları, şan şöhretiyle rezil olanları ve ilmiyle zelil olanları gördü. Kim sabreder ve Allah’ın kaderine razı olursa saadete erer! Kul kendi üzerine düşen işi yapmalıdır — ona ibadet ve itaat, helal rızık için kazanç emredilmiştir; bu işleri yapsın ve durmasın. Aynı şekilde güzel ahlakla emrolunduk; insanoğlunun dünya ve ahiretteki mutluluğu ve saadeti onun güzel ahlakıyla orantılıdır. Ahlakı kötü olan birinin mutlu olduğunu ya da ahlakı güzel olanın mutsuz olduğunu hiç kimse görmemiştir. Bütün karanlıklar ve kederler ahlakın kötülüğünden gelir, ilmin azlığından değil; bu sebeple önce ahlak öğrenmek evladır demişler. İmam Ahmed rahmetullahi aleyhin talebeleri şöyle demişler: “Hocamızın huzurunda 20 yıl bulunduk; 18 yıl ahlak öğrendik, 2 yıl ilim; hocamız vefat etti; sonradan keşke o 2 yılda da ahlak öğrenseydik diye hayıflandık.” Her nefis ulaştığı değil, ulaşamadığı şeyden hayır görsün; eline geçenden korksun ki kötülüğe vesile olmasın! Nefsi sevindiren şeylerin hayırlı olması zordur. Allah’tan, Allah’ı hoşnut edecek şeyleri istemek gerekir, nefsi sevindirecek şeyleri değil. Ta ki bir gün elimize aldığımız şey yüreğimize hançer olup saplanmasın! Allah’ım, bizi müşküllerin içinden çıkar ve Kendi razı olduğun yola ilet!

Akrom MALIK