Son

Son 👉 Başlangıcı

Yakın zamanda tez savunarak filoloji bilimleri alanında felsefe doktoru bilimsel derecesini aldım. Bunun sonucunda ilim alanındaki bütün yenilikleri ve reformları görüyorum. Buradaki en büyük reform şudur: Yetenekli her insana ilimle uğraşması için yol açıldı; herkese kendi görüşünü ifade etme imkânı verildi; ilim insanları destekleniyor – ben bunları görüyorum ve bu olayların içindeyim. İlimle uğraşacağım, keşif yapacağım, ilim göğünde yıldız olup parlayacağım diyen her insana kapılar açık. İlmi olan insan aziz oluyor. İlmi yarım olanlar ise elbette sızlanıp duruyor olabilirler. Cumhurbaşkanı ülkede küçük bir haksızlık görse bile sessiz kalmıyor. Zerre kadar zulme razı olmuyor. Hiçbir başvuru havada kalmıyor. Her durum inceleniyor, belgelere ve delillere göre tahlil ediliyor; Cumhurbaşkanı en iyi usul ve yollarla ülkeyi kudretli kılmak, halkı memnun etmek, halkın yeteneklerini ortaya çıkararak bütün dünyada yerimizi bulmamız için mücadele ediyor. Cumhurbaşkanının icraatlarını izleyerek gördüğüm bir başka yön de şudur: Bu insan acele etmiyor, cezalandırırken öfkelenmiyor ve halkımızın her evladına babacan bir şekilde mürebbilik ediyor: “Anlatın, öğretin, doğru yola girsin, yolunu şaşırmasın!” yani as, kes, hapse at değil; gönlüne yol bul, razı et, iyilikle çöz. 2016 yılından sonra bugüne kadar – 10 yıl boyunca bir nesil daha büyük hayata adım atıyor. On yaşındaki çocuklar yirmi yaşına geldi. Bugün onlarda korku ve dehşet görmüyoruz. Onlarda özgür bir ruh görüyoruz. Satranç ustaları Cavahir Sindarov, Nodirbek Abdusattorov; İngiltere’de futbol oynayan Abdukodir Husanov ve dünya şampiyonasına yol alan futbolcularımız da işte bu özgürlüğün ürünüdür diye düşünüyorum. Bu özgürlüğü her alanda görüyoruz; yalnız ondan akıl ve tedbirle yararlanmak kişisel bir meseledir. Dünya sahnesi sakin değil. Orta Doğu faciası, büyük devletler arasındaki çatışmalar herkesin gözü önünde. Fakat Şevket Mirziyoyev akılcı, cesur ve hikmetli görüşleri ve yaklaşımlarıyla Özbekistan’ın konumunu korumak, hatta daha da yükseltmek için mücadele ediyor. En önemlisi, dünya savaşlar girdabına sürüklenirken, bu noktada ülkeyi ve halkı bu adaletsiz ve faydasız savaşlara karıştırmadan barışı ve esenliği korumak, savaşa girip kazanılan zaferden daha büyük bir zafer olarak ortaya çıkıyor. Çünkü savaş kan döker, evleri yakar, zulme kapı açar, ilmin ve irfanın, ibadetin ve taatin huzurunu yok eder.. Özbekistan’a özgür ruh geri döndü. Halkımız bir gün böyle günlerin geleceğini rüyasında bile göremez olmuştu. Ama bugün hepsi gerçeğe dönüşüyor. Nimetin artması şükretmekle imiş. Bu nimetleri ve iyilikleri korumak için her insanın gönülden şükretmesi gerekiyormuş. Yani iyiliklere sebep olan kişiye dua etmek; kendi görevini gönülden yerine getirmek; ilmini ve irfanını artırmak için çabalamak, adaletli ve insaflı olup insanlara iyilik yapmak; gereksiz sözlere, gıybete ve iftiralara kulak asmamak – işte bunlar şükrün tecellilerindendir. Özellikle ilim ehli ve aydınların bu konuda halkımıza sözle, güzel konuşma ve hitaplarla, açık ve hayattan örneklerle hakikatleri anlatmaları, irfan yaymaları yerinde olur. Bu, kalkınmayı ve barış-huzuru koruma yolunda büyük bir hizmet sayılır.

Akrom MALIK, filoloji bilimleri alanında felsefe doktoru, Sosyal ve Manevi Araştırmalar bilimsel çalışanı