Dil

Hayat

Kiminle dost olduysak, biz vazgeçmedik,

Özbekçeden çeviri · Orijinal metin

Kiminle dost olduysak, biz vazgeçmedik,Sadakati, vefayı korduk her daim.İhanet bataklığından asla geçmedik,Sevip candan gönülden ettik hürmet.Kendimizi atıp ayakların altına“Basıp geç” diyerek olduk poyandaz.Gönlü teslim edip aşkın eline,Hicranda yanmakta bulduk ihtisas.Ne hata, ne isyan olsa, affettik,Her ağlayan göze nur gibi yağdık.Lakin “dostum” diyen insanlar olsa,Ateş yaktılar da, bizler yakıldık.Biz gitmedik. Tuttuk İsmail gibi ahdi,Belki unuttular başkaları sözü.Bu da ne güzel, ne sabit bir baht –Bir daha basmamak arkadaki izi.Ey yeni fidanlar, genç genç ağaçlar,Henüz goncanızdan bitmemiş meyve.Hayaliniz türlü düşten şaşkınlar,Henüz metaneti tutmamış şive.Öğreniverin vefa dersini,Hayatın yolunda olur ihtiyaç.Zira kim ödemez vefa borcunu,Feryat ve figandan öder bir haraç.Akrom MALIK

4 660görüntülenme

Yorumlar

    Diğer şiirler

    Giriş yap

    Tepki bırakmak, yorum yazmak ve ayarlarınızı saklamak için giriş yapın.

    Devam ederek kullanım koşullarını ve gizlilik politikasını kabul etmiş olursunuz.