Dil

Hikmet

İnsanlar söyleseler alkış, aferin,

Özbekçeden çeviri · Orijinal metin

İnsanlar söyleseler alkış, aferin,Aldanma horoz şekeri emen çocuk gibi.Şımarıp övgüler işittikçeKoşma değnekten ata binen çocuk gibi.Zaten şan şöhretin geçicidir,İnsanların methinin bekası yoktur.Şanına alkışlar tutsalar kat kat,Onların zerre kadar vefası yoktur.Düşünme, gerekli bir insanım diye,Düşünme, birileri bana muhtaç diye.Üstün olsan, keşke, göğü destekleyipGüneşi başına koyabilsen taç diye.Sensiz de geçer gün ve gece durmadan,Sensiz de mevsimler değişir sabit.İstersen razı ol, istersen boyun eğme –Varlığın hiçbir gamı etmez sakıt.Var mısın, yok musun, yeryüzü umursamaz,Felek işitmez sesini hiç.Âlemde en büyük hak şu ki, mutlakaManasız davandan, destanından geç!Kendince havaya aldanma, ciğerim,Şeytana uyup şişinip durma.Bir gün aziz başın duvara çarpar,Nefsinin tuzağına düşüp durma.Kâinat sahnesinde zerre gibisin,Sana verilmemiş hükûmet, hüküm.Eğer gözünü açıp gerçekten baksan –Aslında hiç kimsesin, hiç kimsesin, hiç kimse!Akrom MALIK
İnsanlar söyleseler alkış, aferin, — fotoğraf

3 150görüntülenme

Yorumlar

    Diğer şiirler

    Giriş yap

    Tepki bırakmak, yorum yazmak ve ayarlarınızı saklamak için giriş yapın.

    Devam ederek kullanım koşullarını ve gizlilik politikasını kabul etmiş olursunuz.