Issiqning ziddi sovuq, oqning tersi qora, yaxşining qarşisida yomon va hokazo. Olam işlari musbat va manfiy…

Issiqning ziddi sovuq, oqning tersi qora, yaxşining qarşisida yomon va hokazo. Olam işlari musbat va manfiy ustida. Xaloyiq ham ikki qism: xos va avom. Avom fikrlamaydi, ergaşadi, baqiradi, çaqiradi, quvsa, yoppasiga quvadi, qoçsa, yoppasiga qoçadi – es-huşdan mosuvo töda. Olomonning muhabbati, e’tibori va ixlosi yolğon bölgani kabi qahri, nafrati va ğazabi ham sarob, e’tibori – aldamçi. Olomon olqişidan mast bölgan ğofildir. Avomning şovqini ğalaba yoki mağlubiyat körsatkiçi emas. Xoslar sukutda. Xoslarning hikmatini olomon uvol qiladi. Xoslar qaçon va qanday sözlarni aytiş kerakligini bilgan odamlardir. Xoslar olamning ötkinçi işiga qurbon bölişdan özini va özgalarni ham saqlay olganlardir.